USS Stickleback (SS-415)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Stickleback (SS-415)
USS Stickleback (SS-415)
Klasa okręt podwodny
Typ Balao
Historia
Stocznia Mare Island
Początek budowy 1 marca 1944
Wodowanie 1 stycznia 1945
 US Navy
Wejście do służby 29 marca 1945
Los okrętu staranowany i zatopiony 29 maja 1958
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1550 ton
2479 ton
Długość 94 metry
Szerokość 8,33 metra
Zanurzenie 122 metry
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17 węzłów
14,5 węzła
Zasięg na powierzchni: 11 800 Mm @ 10 węzłów
w zanurzeniu: 100 Mm @ 3 węzły
Sensory
radary:
•   SD (obserwacji przestrzeni powietrznej);
•   SJ (obserwacji powierzchni);
•   ST (radar peryskopowy)
ELINT
sonary: JP; JK/QC; QB
Uzbrojenie
24 torpedy Mk. XIV
1 działo 127 mm i działo przeciwlotnicze
2 karabiny maszynowe

USS Stickleback (SS-415)amerykański okręt podwodny typu Balao. Utracony w 1958 roku wskutek przypadkowego staranowania przez niszczyciel USS Silverstein.

Historia jednostki[edytuj | edytuj kod]

Budowę okrętu rozpoczęto 1 marca 1944 roku w stoczni Mare Island Naval Shipyard w Vallejo w stanie Kalifornia, wodowanie nastąpiło 1 stycznia 1945 roku. Okręt wyszedł na pierwszy patrol bojowy kilka dni przez zakończeniem wojny na Pacyfiku. Po przerwaniu działań bojowych okręt uratował 19 rozbitków z zatopionego kilka dni wcześniej przez okręt podwodny „Jallao” transportowca japońskiego, po czym powrócił do bazy Guam na Marianach. 26 czerwca 1946 roku został wycofany ze służby w United States Navy i skierowany do rezerwy Floty Pacyfiku. 6 września 1946 roku został przywrócony do służby i operując z bazy San Diego, wypełniał zadania szkoleniowe.

W listopadzie 1952 roku rozpoczęto modernizacje układu napędowego okrętu do standardu GUPPY II. Od lutego do lipca 1954 wspierał siły ONZ na Półwyspie Koreańskim, po czym wrócił do bazy Pearl Harbor na Hawajach. Przez następne cztery lata pełnił służbę, uczestnicząc w ćwiczeniach z zakresu zwalczania okrętów podwodnych i biorąc udział w opracowywaniu taktyki tego typu działań. 29 maja 1958 roku został przypadkowo staranowany i zatopiony przez niszczyciel eskortowy „Silverstein” w pobliżu Hawajów. W tym dniu okręt przeprowadzał symulowany atak torpedowy na niszczyciel, jednak przy zejściu na głębokość testową musiał się wynurzyć z powodu awarii napędu. Wynurzenie nastąpiło około 180 metrów przed dziobem Silversteina, nie udało się więc uniknąć kolizji. W akcji ratunkowej ocalono załogę okrętu podwodnego, nie zdołano jednak ocalić samego Sticklebacka. 30 czerwca 1958 roku marynarka amerykańska wykreśliła okręt z rejestru jednostek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]