Ubezpieczenie zdrowotne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ubezpieczenie zdrowotneubezpieczenie, w którym osobie ubezpieczonej przysługują świadczenia zdrowotne mające na celu zachowanie zdrowia, ochronę przed skutkami chorób oraz leczenie. Wyróżnia się obowiązkowe oraz dobrowolne (prywatne) ubezpieczenie zdrowotne.

Ubezpieczenia zdrowotne w Polsce[edytuj]

Obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne[edytuj]

Obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne w Polsce wprowadzone zostało na mocy uchylonej Ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym z dnia 6 lutego 1997 r. i jest systemem powszechnym obejmującym większość Polaków. Zgodnie z treścią art. 1a Ustawy ubezpieczenie zdrowotne oparte było w szczególności na zasadach:

  1. solidarności społecznej,
  2. samorządności,
  3. samofinansowania,
  4. prawa wolnego wyboru świadczeniodawcy i kasy chorych,
  5. zapewnienia równego dostępu do świadczeń,
  6. działalności kas chorych nie dla zysku,
  7. gospodarności i celowości działania,
  8. gwarancji państwa.

Osoby objęte powszechnym ubezpieczeniem, warunki i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych określone zostały w Ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Podmiotem odpowiedzialnym za powszechną opiekę zdrowotną w Polsce jest Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ).

Prywatne ubezpieczenia zdrowotne[edytuj]

Dobrowolne (prywatne) ubezpieczenie zdrowotne to dobrowolnie wykupione ubezpieczenie, w którym ubezpieczony w zamian za wnoszoną składkę ubezpieczeniową otrzymuje bezpłatny lub częściowo refundowany przez zakład ubezpieczeń dostęp do wybranych placówek i określonych usług medycznych w zależności od oferowanego zakresu ubezpieczenia. Wraz z rosnącą popularnością abonamentów medycznych w Polsce ubezpieczyciele rozwijają ofertę ubezpieczeń zdrowotnych w ramach współpracy z prywatnymi placówkami oferującymi usługi medyczne w ramach abonamentów[1]. Według szacunków Polskiej Izby Ubezpieczeń z prywatnych ubezpieczeń zdrowotnych korzystało w Polsce w 2013 roku około 750 tys. osób[2].

Ubezpieczeń zdrowotnych prywatnych nie należy mylić z dobrowolnym ubezpieczeniem zdrowotnym w rozumieniu Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych[3].

Towarzystwa ubezpieczeniowe wprowadzają także tak zwaną karencję. Jest to okres, w czasie którego nie można skorzystać z ubezpieczenia, pomimo opłacanej składki. Karencje ubezpieczeniowe najczęściej dotyczą najdroższych usług, np. stomatologii czy rehabilitacji, jak również sytuacji życiowych, które wymagają regularnych wizyt u lekarza (np. ciąża)[4].

Przypisy

  1. M. Iwanicz-Drozdowska (red.), Ubezpieczenia. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne 2013.
  2. Wyborcza.biz, Krzysztof Aładowicz, 8.07.2013, [dostęp 2014-04-19].
  3. Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne, NFZ, [strona zarchiwizowana].
  4. Monika Wilk, Czego nie obejmuje prywatne ubezpieczenie zdrowotne?, 5 sierpnia 2014 [dostęp 2017-06-02] (pol.).

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]