Ulica Agrykola w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Agrykola
Ujazdów
Ilustracja
Ulica Agrykola na wysokości pomnika króla Jana III Sobieskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg Al. Ujazdowskie/plac Na Rozdrożu
Ikona ulica koniec T.svg ul. Myśliwiecka
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Agrykola
ulica Agrykola
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Agrykola
ulica Agrykola
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Agrykola
ulica Agrykola
Ziemia52°13′04,0″N 21°01′59,0″E/52,217778 21,033056

Ulica Agrykola – ulica warszawskiego Ujazdowa, biegnąca od ulicy Myśliwieckiej do Alej Ujazdowskich.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ulica została wytyczona w latach 1778–1779 jako nowa droga dojazdowa do Łazienek Królewskich, rozciągających się po obu jej stronach. Pierwotnie zaczynała swój bieg od ul. Czerniakowskiej, jednak w okresie powojennym ten odcinek ulicy przemianowano na ul. Szwoleżerów.

Nazwa ulicy pochodzi od nazwiska podpułkownika Karola Ludwika Agricoli, który kierował pracami przy jej budowie, i przyjęła się pod koniec XIX wieku. Oficjalną nazwą ulicy jest Agrykola (a nie, jak widnieje na tablicach MSI, Karola Ludwika Agricoli)[1]. Przejściowo, w okresie 1901–1916 ulica nosiła miano Ułańskiej.

W roku 1819 u zbiegu z Al. Ujazdowskimi powstał Ogród Botaniczny; w roku 1867 u zbiegu z ul. Czerniakowską wybudowano cerkiew pw. św. Olgi, rozebraną po roku 1915.

W latach 1779–1780 wzniesiono w ciągu ulicy kamienny most, przedłużony w roku 1788 o dwa przęsła. Tuż przy moście znajduje się pomnik Jana III Sobieskiego, ustawiony tu w roku 1788, w 105. rocznicę odsieczy wiedeńskiej, z fundacji Stanisława Augusta. Autor pomnika, Franciszek Pinck, ukazał władcę w zbroi i hełmie z pióropuszem, siedzącego na koniu, który tratuje dwóch leżących Turków[2].

Po roku 1907 w górnym odcinku ulicy zainstalowano działające do dziś latarnie gazowe.

W 1945 w burzowcu znajdującym się pod ulicą znaleziono zwłoki 42 osób, które zginęły tam w 1944 w czasie powstania warszawskiego[3].

Ulica do dziś zachowała swój parkowo-krajobrazowy charakter; przebiega w sąsiedztwie zespołu Łazienek Królewskich. Fragment ulicy stanowi także również południową granicę parku Agrykola[4].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe informacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katalog ulic i placów m.st. Warszawy. Zarządzenie nr 3800/2013 Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie wprowadzenia „Katalogu ulic i placów m.st. Warszawy” oraz zasad zapisu nazw obiektów miejskich, 2013-01-25. [dostęp 2013-03-03].
  2. Irena Grzesiuk-Olszewska: Warszawska rzeźba pomnikowa. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003, s. 38. ISBN 83-88973-59-2.
  3. Marian Gajewski: Urządzenia komunalne Warszawy. Zarys historyczny. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979, s. 112,458. ISBN 83-06-00089-7.
  4. Park Agrykola „Łazienki Północne”. W: Urząd m.st. Warsawy [on-line]. zielona.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-06-05].
  5. Grzegorz Nowik, Straż nad Wisłą (trzy tomy); Wydawnictwo Rytm, 2002, ​ISBN 83-88794-55-8

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]