Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie
Piaski, Sady Żoliborskie, Słodowiec, Stare Bielany
Ilustracja
Ulica Władysława Broniewskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Długość 3,2 km
Przebieg
Ikona ulica plac.svg światła plac Grunwaldzki
ulica ks. J. Popiełuszki ←
al. Jana Pawła II
ul.Matysiakówny →
al. Wojska Polskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 540 m ul. Krasińskiego
Ikona ulica z prawej.svg 800 m ul. Braci Załuskich
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1350 m ul. Elbląska
ul. Włościańska →
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1550 m al. Armii Krajowej
Ikona ulica z prawej.svg światła 1925 m ul. Z. Romaszewskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 2175 m ←ul. Perzyńskiego
ul. Rudnickiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 2575 m ←ul. Jastrzębskiego
ul. Galla Anonima →
Ikona ulica koniec T.svg światła 3210 m al. Reymonta
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Władysława Broniewskiego w Warszawie”
Ziemia52°15′49,5″N 20°58′33,7″E/52,263743 20,976023

Ulica Władysława Broniewskiego – ulica w warszawskich dzielnicach Bielany i Żoliborz, biegnąca od placu Grunwaldzkiego do alei Władysława Reymonta.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ulica została wytyczona po II wojnie światowej na terenach dawnej wsi Buraków[1]. Pierwszy odcinek ulicy, od placu Grunwaldzkiego do ul. Krasińskiego, oddano do użytku pod koniec lat 50[1]. Nazwę upamiętniającą Władysława Broniewskiego nadano w 1962[2].

Przy ulicy powstały domy osiedli mieszkaniowych: Bielany (1952–1967)[3], Sady Żoliborskie (1960–1972)[4], Zatrasie (1961–1968)[5] i Piaski (1970–1973)[6].

W 1968 na ulicy zbudowano tory tramwajowe[7]. Na rogu ulic Broniewskiego i Galla Anonima znajduje się także pętla tramwajowa Piaski.

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 300. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Kwiryna Handke: Słownik nazewnictwa Warszawy. Warszawa: Slawistyczny Ośrodek Wydawniczy, 1998, s. 391. ISBN 83-86619-97X.
  3. Barbara Orlańska, Andrzej Dobrucki, Wacław Orzeszkowski, Jan Kazimierz Zieliński: Warszawskie osiedla ZOR. Warszawa: Wydawnictwo „Arkady”, 1968, s. 152.
  4. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 760. ISBN 83-01-08836-2.
  5. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1008. ISBN 83-01-08836-2.
  6. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 629. ISBN 83-01-08836-2.
  7. Warszawskie tramwaje elektryczne 1908-1998. Tom I. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1998, s. 134. ISBN 83-907574-00.