Union-Touring Łódź

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Union-Touring – Łódź
Barwy fioletowo-białe
Data założenia 5 marca 1932[1]
Debiut w najwyższej lidze Warta Poznań – Union Touring Łódź 7:0[2]
Liga Liga polska w piłce nożnej (1939)
Państwo  Polska

{{Klub sportowy infobox}} Nieznane pola: "nr KRS" oraz "II trener". Union-Touring – Łódź – nieistniejący łódzki klub sportowy, powstały 5 marca 1932 roku w wyniku połączenia dwóch łódzkich klubów: Klubu Turystów i Stowarzyszenia Sportowego Union, skupiający głównie Łodzian niemieckiego pochodzenia.

Sekcja piłkarska w polskiej ekstraklasie zdążyła wystąpić tylko w jednym sezonie – 1939 – w dodatku niepełnym, bowiem przerwanym z powodu wybuchu II wojny światowej. W momencie przerwania rozgrywek UT-Ł zajmował ostatnie miejsce w tabeli, z 3 wywalczonymi punktami po 12 rozegranych meczach. Z występami Union-Touring w ekstraklasie wiąże się rekord Ernesta Wilimowskiego, który w meczu rozegranym 21 maja 1939 roku zdobył przeciwko łodzianom 10 goli. Mecz Ruchu Chorzów z Union-Touring zakończył się wynikiem 12:1 (3:0)[3].

Klub miał duży plac do wszelkiego rodzaju spotkań klubowych i ćwiczeń wraz z charakterystycznym drewnianym, 1-piętrowym budynkiem na obecnym pl. Komuny Paryskiej. W okresie zimowym na tym placu organizowano ogólnodostępne lodowisko.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Profil klubu na 90 minut.pl [dostęp 2016-12-22].
  2. Statystyki na hppn.pl [dostęp 2016-12-22].
  3. „Ezi” znokautował Niemców [dostęp 2016-12-22].