Przejdź do zawartości

I liga polska w piłce nożnej (1949)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
I Liga 1949
1948 1950
Logotyp
Szczegóły
Państwo

 Polska

Organizator

PZPN

Poziom ligowy

Pierwszy

Edycja

15

Liczba zespołów

12

Zwycięzca

Gwardia Kraków (3. tytuł)

Król strzelców

Teodor Anioła (21)

I liga w piłce nożnej 1949 – 15. edycja najwyższych w hierarchii rozgrywek ligowych polskiej klubowej piłki nożnej.

Tabela przedstawia ówczesne nazewnictwo zespołów zgodnie z przyjętą nomenklaturą klubów (wtedy kół sportowych) w ramach zrzeszeń sportowych. W większości przypadków nazwy te obowiązywały w latach 1949 - 56.

Tytułu broniła Cracovia. Mistrzostwo zdobyła Wisła Kraków (ówczesna Gwardia).

Absolutnymi beniaminkami ligi były Lechia Gdańsk (od 1950 Budowlani) i Szombierki Bytom (od 1949? Górnik).

Poziomy rozgrywkowe w sezonie 1949
RozgrywkiPNazwa
CentralneII liga
IIII liga
Okręgowe
(20 okręgów)
IIIA klasa
IVB klasa
VC klasa

Tabela

[edytuj | edytuj kod]
MNazwa klubuMecze PunktyBramki Zw.-Rem.-Por.
1 Gwardia Kraków (m) złoto 223050:2113-4-5
2Ogniwo-Cracovia Kraków 222944:2910-9-3
3 Kolejarz Poznań 222760:3710-7-5
4 Kolejarz Warszawa 222743:2911-5-6
5 Budowlani Chorzów 222340:449-5-8
6 ŁKS-Włókniarz Łódź 222249:488-6-8
7 Związkowiec Poznań 222136:357-7-8
8Unia Chorzów 221942:487-5-10
9 Legia Warszawa 221937:437-5-10
10 Górnik Bytom 221934:547-5-10
11 Polonia Bytom 221737:436-5-11
12 Lechia Gdańsk 221126:674-3-15

Legenda:


Mistrz Polski
Spadek do II ligi
(m)obrońca tytułu
(b)beniaminek
Zmiany nazw
  1. Wisła Kraków zmieniła nazwę na Gwardia-Wisła (od lutego) i na Gwardia (od 26 września 1949).
  2. Cracovia zmieniła nazwę na Ogniwo-Cracovia (od kwietnia 1949) i na Ogniwo (po sezonie).
  3. ZZK Poznań zmienił nazwę na ZZK Kolejarz i Kolejarz (od 1 maja 1949).
  4. Polonia Warszawa zmieniła nazwę na Kolejarz (od września 1949).
  5. AKS Chorzów zmienił nazwę na Budowlani (od 26 lutego 1949).
  6. ŁKS w wyniku fuzji z Dziewiarskim KS i S.S. Włókniarz Łódź zmienił nazwę na ŁKS-Włókniarz.
  7. Warta Poznań zmieniła nazwę na Związkowiec (w lipcu 1949).
  8. Ruch Chorzów zmienił nazwę na Unia (od kwietnia 1949).
  9. Legia zmieniła nazwę na CWKS Warszawa (po sezonie).

Najlepsi Strzelcy

[edytuj | edytuj kod]
Gole Strzelcy Drużyny
21 Polska Teodor Anioła Kolejarz Poznań
18 Polska Marian Łącz ŁKS-Włókniarz Łódź
17 Polska Gerard Cieślik Unia Chorzów
16 Polska Józef Kohut Gwardia Kraków
13 Polska Jerzy Krasówka Górnik Bytom
12 Polska Stanisław Różankowski Ogniwo-Cracovia Kraków
Polska Edmund Białas Kolejarz Poznań
11 Polska Mieczysław Gracz Gwardia Kraków
Polska Zygmunt Ochmański Kolejarz Warszawa
Polska Stanisław Baran ŁKS-Włókniarz Łódź
10 Polska Longin Janeczek ŁKS-Włókniarz Łódź
Polska Jan Wiśniewski Polonia Bytom

Wg[1]

Skład triumfatorów

[edytuj | edytuj kod]

KS Gwardia-Wisła Kraków: Cisowski, Dudek, Flanek, Giergiel, Jaśkowski, Jurowicz, Kohut, Legutko, Rupa, Wapiennik I, Wapiennik II[2].

Klasyfikacja medalowa po mistrzostwach

[edytuj | edytuj kod]

Tabela obejmuje wyłącznie zespoły mistrzowskie.

Klub
1. Cracovia521
2. Ruch Chorzów502
3. Pogoń Lwów430
4. Wisła Kraków365
5. Warta Poznań257
6. Polonia Warszawa121
7. Garbarnia Kraków110

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]