I liga polska w piłce nożnej (1949)
| |||
| Szczegóły | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Organizator | |||
| Poziom ligowy |
Pierwszy | ||
| Edycja |
15 | ||
| Liczba zespołów |
12 | ||
| Zwycięzca |
Gwardia Kraków (3. tytuł) | ||
| Król strzelców |
Teodor Anioła (21) | ||
I liga w piłce nożnej 1949 – 15. edycja najwyższych w hierarchii rozgrywek ligowych polskiej klubowej piłki nożnej.
Tabela przedstawia ówczesne nazewnictwo zespołów zgodnie z przyjętą nomenklaturą klubów (wtedy kół sportowych) w ramach zrzeszeń sportowych. W większości przypadków nazwy te obowiązywały w latach 1949 - 56.
Tytułu broniła Cracovia. Mistrzostwo zdobyła Wisła Kraków (ówczesna Gwardia).
Absolutnymi beniaminkami ligi były Lechia Gdańsk (od 1950 Budowlani) i Szombierki Bytom (od 1949? Górnik).
| Poziomy rozgrywkowe w sezonie 1949 | ||
|---|---|---|
| Rozgrywki | P | Nazwa |
| Centralne | I | I liga |
| II | II liga | |
| Okręgowe (20 okręgów) | III | A klasa |
| IV | B klasa | |
| V | C klasa | |
Tabela
[edytuj | edytuj kod]| M | Nazwa klubu | Mecze | Punkty | Bramki | Zw.-Rem.-Por. |
| 1 | Gwardia Kraków (m) |
22 | 30 | 50:21 | 13-4-5 |
| 2 | Ogniwo-Cracovia Kraków | 22 | 29 | 44:29 | 10-9-3 |
| 3 | Kolejarz Poznań | 22 | 27 | 60:37 | 10-7-5 |
| 4 | Kolejarz Warszawa | 22 | 27 | 43:29 | 11-5-6 |
| 5 | Budowlani Chorzów | 22 | 23 | 40:44 | 9-5-8 |
| 6 | ŁKS-Włókniarz Łódź | 22 | 22 | 49:48 | 8-6-8 |
| 7 | Związkowiec Poznań | 22 | 21 | 36:35 | 7-7-8 |
| 8 | Unia Chorzów | 22 | 19 | 42:48 | 7-5-10 |
| 9 | Legia Warszawa | 22 | 19 | 37:43 | 7-5-10 |
| 10 | Górnik Bytom | 22 | 19 | 34:54 | 7-5-10 |
| 11 | Polonia Bytom | 22 | 17 | 37:43 | 6-5-11 |
| 12 | Lechia Gdańsk | 22 | 11 | 26:67 | 4-3-15 |
Legenda:
| Mistrz Polski | |
| Spadek do II ligi | |
| (m) | obrońca tytułu |
| (b) | beniaminek |
- Zmiany nazw
- Wisła Kraków zmieniła nazwę na Gwardia-Wisła (od lutego) i na Gwardia (od 26 września 1949).
- Cracovia zmieniła nazwę na Ogniwo-Cracovia (od kwietnia 1949) i na Ogniwo (po sezonie).
- ZZK Poznań zmienił nazwę na ZZK Kolejarz i Kolejarz (od 1 maja 1949).
- Polonia Warszawa zmieniła nazwę na Kolejarz (od września 1949).
- AKS Chorzów zmienił nazwę na Budowlani (od 26 lutego 1949).
- ŁKS w wyniku fuzji z Dziewiarskim KS i S.S. Włókniarz Łódź zmienił nazwę na ŁKS-Włókniarz.
- Warta Poznań zmieniła nazwę na Związkowiec (w lipcu 1949).
- Ruch Chorzów zmienił nazwę na Unia (od kwietnia 1949).
- Legia zmieniła nazwę na CWKS Warszawa (po sezonie).
Najlepsi Strzelcy
[edytuj | edytuj kod]Wg[1]
Skład triumfatorów
[edytuj | edytuj kod]KS Gwardia-Wisła Kraków: Cisowski, Dudek, Flanek, Giergiel, Jaśkowski, Jurowicz, Kohut, Legutko, Rupa, Wapiennik I, Wapiennik II[2].
Klasyfikacja medalowa po mistrzostwach
[edytuj | edytuj kod]Tabela obejmuje wyłącznie zespoły mistrzowskie.
| Klub | ||||
|---|---|---|---|---|
| 1. | Cracovia | 5 | 2 | 1 |
| 2. | Ruch Chorzów | 5 | 0 | 2 |
| 3. | Pogoń Lwów | 4 | 3 | 0 |
| 4. | Wisła Kraków | 3 | 6 | 5 |
| 5. | Warta Poznań | 2 | 5 | 7 |
| 6. | Polonia Warszawa | 1 | 2 | 1 |
| 7. | Garbarnia Kraków | 1 | 1 | 0 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ https://www.rsssf.org/tablesp/pol49.html
- ↑ Przedstawiamy mistrza I ligi „Gwardię Wisłę”. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 6, nr 52 z 5 listopada 1949.