Unia Demokratów i Niezależnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Unia Demokratów i Niezależnych (fr. Union des démocrates et indépendants, UDI) – francuska federacyjna partia polityczna o profilu centrowym i centroprawicowym założona w 2012. Należy do Partii Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy[1]. UDI dopuszcza zarówno członkostwo indywidualne, jak i poprzez współtworzące ją partie (do największych należą Partia Radykalna i Les Centristes).

Historia[edytuj]

Po wyborach w 2012 w Zgromadzeniu Narodowym XIV kadencji 26 czerwca została zawiązana blisko trzydziestoosobowa frakcja parlamentarna pod nazwą Unia Demokratów i Niezależnych[2]. W jej skład weszli głównie deputowani ugrupowań w poprzedniej kadencji współpracujący z rządzącą UMP, zaś na jej czele stanął lider Partii Radykalnej Jean-Louis Borloo. 18 września 2012 ogłosił powołanie nowej federacyjnej partii politycznej pod tożsamą nazwą[3].

Do nowej formacji przystąpiły:

Na czele tymczasowych władz partii stanął Jean-Louis Borloo. Wiceprezesami zostali Jean Arthuis, Jean-Christophe Fromantin i Chantal Jouanno, przewodniczącym rady krajowej Hervé Morin, a sekretarzami generalnymi Jean-Christophe Lagarde i Laurent Hénart[7]. Wśród założycieli znaleźli się także m.in. Thierry Cornillet, Charles de Courson, Louis Giscard d’Estaing, Maurice Leroy, Michel Mercier, Dominique Riquet, François Sauvadet, François-Xavier Villain, Rama Yade i inni. Wkrótce po założeniu UDI zasiliło m.in. blisko 30 deputowanych, około 30 senatorów i 5 eurodeputowanych[6]. Partię publicznie poparli także była przewodnicząca Parlamentu Europejskiego Simone Veil i były prezydent Valéry Giscard d’Estaing[8].

W kwietniu 2014 z powodów zdrowotnych z funkcji przewodniczącego zrezygnował Jean-Louis Borloo[9], kierownictwo partii tymczasowo przejął Yves Jégo. W wyborach europejskich z maja 2014 UDI wystartowała w koalicji z Ruchem Demokratycznym, która uzyskała 9,9% głosów i wprowadziła 7 przedstawicieli do Europarlamentu VIII kadencji[10] (w tym 3 reprezentantów unii).

W listopadzie 2014 nowym liderem UDI został Jean-Christophe Lagarde, który w drugiej turze głosowania pokonał Hervé’a Morina[11]. UDI podjęła bliską współpracę z UMP i następnie z powstałymi na jej bazie Republikanami. Nie wystawiła swojego kandydata w wyborach prezydenckich w 2017, popierając François Fillona[12]. W wyborach w 2017 w większości okręgów uzgodniła wspólnych kandydatów z Republikanami, do niższej izby francuskiego parlamentu wprowadziła 18 swoich przedstawicieli[13].

Przypisy

  1. UDI France and LDP Macedonia become ALDE Party member parties (ang.). aldeparty.eu, 2 grudnia 2016. [dostęp 2017-06-19].
  2. Claude Bartolone élu président de l'Assemblée nationale (fr.). ouest-france.fr, 27 czerwca 2012. [dostęp 2012-10-21].
  3. a b UDI: 5 choses à savoir sur le nouveau parti de Jean-Louis Borloo (fr.). lexpress.fr, 18 września 2012. [dostęp 2012-10-21].
  4. Ugrupowanie założone po wyborach parlamentarnych w 2012 przez część działaczy Nowego Centrum.
  5. Ugrupowanie lokalne skupione wokół Jeana-Christophe’a Fromantina.
  6. a b Les membres fondateurs (fr.). parti-udi.fr. [dostęp 2012-10-21].
  7. Borloo jette les fondations de son nouveau parti (fr.). partiradical.net, 18 września 2012. [dostęp 2012-10-21].
  8. UDI: Simone Veil, l'invitée-surprise de Borloo (fr.). lepoint.fr, 21 października 2012. [dostęp 2012-10-21].
  9. Borloo: „Je n'ai pas toute l'énergie nécessaire pour remplir mes responsabilités” (fr.). lepoint.ft, 6 kwietnia 2014. [dostęp 5 maja 2014].
  10. Élections européennes 2014 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2014-06-01].
  11. Jean-Christophe Lagarde élu président de l’UDI (fr.). lemonde.fr, 13 listopada 2014. [dostęp 2017-06-18].
  12. L’Union des démocrates et indépendants soutient François Fillon sous conditions (fr.). lemonde.fr, 7 marca 2017. [dostęp 2017-06-19].
  13. Législatives: La République en marche et le MoDem obtiennent une majorité moins large qu'attendu, avec 350 députés sur 577 (fr.). francetvinfo.fr, 18 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-19].

Linki zewnętrzne[edytuj]