Władysław Findysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Władysław Findysz
prezbiter
męczennik
Ilustracja
Witraż przedstawiający bł. Władysława w Kościele w Nowym Żmigrodzie
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1907
Krościenko Niżne
Data i miejsce śmierci 21 sierpnia 1964
Nowy Żmigród
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 19 czerwca 2005
Warszawa
przez Józefa Glempa[a] w imieniu Benedykta XVI
Wspomnienie 23 sierpnia
Szczególne miejsca kultu kościół parafialny śś. Piotra i Pawła w Nowym Żmigrodzie

Władysław Findysz (ur. 13 grudnia 1907 w Krościenku Niżnym, zm. 21 sierpnia 1964 w Nowym Żmigrodzie) – polski duchowny katolicki, w czasach PRL-u więziony za działalność religijną, pierwszy wyniesiony na ołtarze męczennik komunizmu z terenu Polski, męczennik chrześcijański i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Życiorys[edytuj]

Ukończył gimnazjum im. M. Kopernika w Krośnie, a po maturze w roku 1927 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1932 roku, wraz z m.in z seminaryjnym kolegą rocznikowym, a obecnym Sługą Bożym ks. Stanisławem Kołodziejem. Od 1939-1940 pracował jako administrator parafialny w Strzyżowskiej Farze. Jako wikariusz pracował na Podkarpaciu m.in. w jasielskiej Farze w latach 1940-1941, a od 1941 roku był proboszczem parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Nowym Żmigrodzie koło Jasła (wtedy w diecezji przemyskiej).

W czasie drugiej wojny światowej zajmował się organizowaniem pomocy materialnej dla biednych oraz wspierał osoby na robotach przymusowych w Niemczech. W roku 1944 został przymusowo wysiedlony ze Żmigrodu. Po powrocie w styczniu 1945 roku, rozpoczął organizowanie pomocy charytatywnej i do odbudowy miasteczka. Jego działalność uchroniła wiele rodzin łemkowskich przed wysiedleniem w czasie Akcji "Wisła". Po wojnie był inwigilowany przez UB, był więźniem Zamku w Rzeszowie i prześladowany przez władze komunistyczne.

W okresie po II Soborze watykańskim rozpoczął intensywną działalność duszpasterską. W roku 1963 został za to aresztowany i skazany w pokazowym procesie na 2 i pół roku więzienia.

Karę odbywał na Zamku w Rzeszowie, a potem w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. Mimo działań na rzecz jego uwolnienia i pogarszającego się stanu zdrowia, został zwolniony skrajnie wyczerpany dopiero 29 lutego 1964 roku. Po jego śmierci został uznany przez wiernych i Kościół katolicki za męczennika za wiarę, ofiarę władzy komunistycznej.

Relikwie[edytuj]

Sarkofag z relikwiami znajduje się w kościele św. Piotra i Pawła w Nowym Żmigrodzie będącym od 2011 sanktuarium bł. Władysława.

Proces beatyfikacyjny[edytuj]

27 czerwca 2000 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny Władysława Findysza. Papież Benedykt XVI zaliczył go w poczet błogosławionych, a zostało to uroczyście ogłoszone 19 czerwca 2005 przez prymasa Polski Józefa Glempa w Warszawie na zakończenie Krajowego Kongresu eucharystycznego.

Dzień obchodów[edytuj]

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 23 sierpnia.

Patron[edytuj]

Bł. Władysław Findysz jest patronem Podkarpackiej Szkoły Wyższej w Jaśle oraz szkoły podstawowej i gimnazjum w Nowym Żmigrodzie, gdzie był proboszczem.

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Prymas Józef Glemp dokonał aktu beatyfikacji z upoważnienia papieża Benedykta XVI.

Bibliografia[edytuj]