Włochy (powiat pińczowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włochy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Pińczów
Liczba ludności ok. 260
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0263679
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Włochy
Włochy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Włochy
Włochy
Ziemia 50°31′41,519″N 20°34′04,320″E/50,528200 20,567867

Włochywieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów[1].

W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Części miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Integralne części miejscowości: Włochy
Identyfikator miejscowości Nazwa miejscowości Rodzaj miejscowości
0263685 Sachalin przysiółek
0263691 Włochy-Leśniczówka osada leśna

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś na północno-wschodnim obrzeżu Pińczowa, na Garbie Pińczowskim.

Powstała około 1560 r. na terenie będącym własnością Mikołaja Oleśnickiego. Pomyślana została jako kolonia dla uchodźców wyznaniowych, którym dziedzic Pińczowa udzielał schronienia i opieki. Ponieważ przybysze z Italii byli zdecydowanie najliczniejsi, toteż od ich nacji wzięła się nazwa Włochy. Cudzoziemcy trudnili się górnictwem kamienia i jego obróbką w warsztatach kamieniarsko-artystycznych. Przywilej wydany przez Oleśnickiego dawał im prawo korzystania na własne potrzeby z lasu, kamieniołomów i pastwisk. Sprawy sądownicze i administracyjne pozostawiono ich Kościołowi i samorządowi. W Pińczowie mieli włoski kościółek, gdzie kaznodzieją był Francesco Negri.

Z upływem wieków, mieszkańcy Włoch ulegli zupełnej polonizacji, zatracając swój język i religię i przekształcając nazwiska na bardziej swojskie. Mistale to dziś Misztale, Bonanonowie stali się Baniami, Coci spolszczyli się na Ciaciów; potomkowie jakiegoś Włocha o imieniu Domenico zwą się Dominkami, a Costowie to Kosteccy. Rodzina Romańców wywodzi się z pewnością od jakiegoś mieszkańca Rzymu (po łacinie Roma). Wymarły bez śladu rody Barellów, Genich, Polionich, Nigerów, Clumilów i Pankwillinich. Natomiast Naporowie są potomkami znanego tu kiedyś muratora -artysty, Jacka Napory. W XVIII w. wnuki dawnych mistrzów kamieniarskich stali się chłopami i głównym ich zajęciem było odtąd rolnictwo.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • We wsi stoi monumentalny kamienny pomnik wystawiony w kwietniu 1609 r. Ufundował go dworzanin Zygmunta Myszkowskiego, Walenty Kącki herbu Dołęga, z Sochaczewa, ku czci swojego pana.

Piaskowcowy obelisk jest czworobocznym słupem o dwóch kondygnacjach. U dołu wierszowany napis polski (zaczyna się słowami: "Wiersz Włohi do czitelnika")i ślad zniszczonego herbu, zapewne Dołęga, u góry zaś tarcza z herbem Gonzaga Myszkowski. We wnękach od tylu i po bokach znajdują się płaskorzeźby ukrzyżowania.

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Jurecki, „Ponidzie. W świętokrzyskim stepie”, Kraków 2004, ISBN 83-89676-16-8.