Bogucice Pierwsze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bogucice Pierwsze
Kościół Nawiedzenia NMP w Bogucicach
Kościół Nawiedzenia NMP w Bogucicach
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat pińczowski
Gmina Pińczów
Liczba ludności (2006) ok. 1500
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TPI
SIMC 0262668
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Bogucice Pierwsze
Bogucice Pierwsze
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bogucice Pierwsze
Bogucice Pierwsze
Ziemia50°29′08″N 20°35′35″E/50,485556 20,593056
Strona internetowa miejscowości

Bogucice Pierwszewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Pińczów.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Historia Bogucic[edytuj]

W 1783 r. Bogucice położone wówczas w powiecie wiślickim w województwie sandomierskim, były własnością starosty zagojskiego Feliksa Łubieńskiego.

W czasie II wojny światowej 5 września 1939 r. w lesie obok Bogucic zakwaterował jeden z oddziałów wycofującej się armii „Kraków”. Była nim Krakowska Brygada Kawalerii[1]. Pod koniec 1942 r. mieszkaniec Bogucic Bronisław Chojnowski zorganizował Oddział Specjalny Batalionów Chłopskich liczący około 35 ludzi.

W Bogucicach urodził się Mieczysław Orzeł – żołnierz Batalionów Chłopskich.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół pw. Nawiedzenia NMP z 1630 ufundowany przez kanonika wiślickiego Tomasza Szawockiego. W prezbiterium zachowały się pozostałości gotyckiego kościoła z XIV w. Świątynia składa się z dwuprzęsłowej nawy o zbliżonym do kwadratu rzucie oraz węższego i niższego od niej, zamkniętego półkoliście prezbiterium. W barokowym ołtarzu głównym umieszczony jest obraz MB z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XVIII w. Ołtarze boczne pochodzą z końca XVIII w.
Kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.645 z 16.10.1956 i z 21.06.1967)[2].
  • Cmentarz parafialny z ok. połowy XIX w. (nr rej.: A.646 z 23.12.1992)[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Władysław Steblik, Armia „Kraków” 1939., Warszawa 1989, s. 221.
  2. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 30 września 2016; 3 miesiące temu. [dostęp 2016-01-05]. s. 49.

Bibliografia[edytuj]

  • Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784. Warszawa 2006.
  • P.Z.- Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945, LSW Warszawa 1983.
  • Władysław Steblik – Armia „Kraków” 1939. Warszawa 1989, s. 221.