Wałdajski Park Narodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wałdajski Park Narodowy
Ilustracja
Jezioro Użyn, Wałdajski Park Narodowy
park narodowy
Państwo  Rosja
Siedziba Wałdaj
Data utworzenia 1990
Powierzchnia 1585 km²
Odwiedzający ok. 60 000 (2011)
Położenie na mapie obwodu nowogrodzkiego
Mapa konturowa obwodu nowogrodzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Wałdajski Park Narodowy”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Wałdajski Park Narodowy”
Ziemia57°58′45″N 33°15′10″E/57,979167 33,252778
Strona internetowa

Wałdajski Park Narodowy (ros. Валдайский национальный парк) – park narodowy na północy Rosji, w rejonach wałdajskim, okułowskim i diemianskim w obwodzie nowogrodzkim. Został ustanowiony 17 maja 1990 roku, a od 2004 wpisany jest na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako rezerwat biosfery. Wałdajski Park Narodowy, wraz z miastem Wałdaj, jeziorem Wałdaj i północną częścią jeziora Seliger jest jednym z najbardziej popularnych miejsc turystycznych w Centralnej Rosji z dobrze rozwiniętą infrastrukturą turystyczną[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W średniowieczu powierzchnia parku należała do Republiki Nowogrodzkiej. W jednej z kronik z tego okresu zwymieniono tzw. Krzyż Ignacha – bliżej niesprecyzowane miejsce na pograniczu parku, w kierunku którego z nieznanego powodu wycofali się Mongołowie, atakujący od 1236 roku na Republikę Nowogrodzką[1]. Pierwsza wzmianki o mieście Wałdaj pojawiły się w 1495 roku[2]. Rozrost miasta nastąpił za sprawą budowy drogi łączącej Nowogród Wielki z Centralną Rosją oraz budową monastyru męskiego w 1653 roku, który stał się głównym ośrodkiem kulturalnym. Na początku XX wieku korzystano ze wszystkich dostępnych użytków rolnych, co skutkowało tym, że obszar zaczął być później przekształcany w teren rekreacyjny. Skutkowało to powołaniem Wałdajskiego Parku Narodowego w 1990 roku.

Położenie i geografia[edytuj | edytuj kod]

Wschodnia część jeziora Wałdaj

Wałdajski Park Narodowy zajmuje wyższe partie Wyżyny Wałdajskiej i zlokalizowany jest na pograniczu trzech regionów w obwodzie nowogrodzkim, gdzie 12% jego powierzchni stanowi region okułowski, 62% wałdajski, a 26% diemianski. Obecna rzeźba terenu została ukształtowana podczas epoki lodowcowej i jest charakterystyczna dla form polodowcowych. W parku znajduje się 76 jezior o różnym pochodzeniu[3]. Największymi z nich są Seliger (znajdujący się tylko częściowo znajduje się na obszarze parku), Wałdaj, Welaj, Użyn oraz Borowno. Znajdują się tam dorzecza rzek Poli, Msty i Wołgi. Wałdajka będąca dopływem rzeki Bieriezajki, wypływa z jeziora Użyn, zaś Polomet, jest dopływem rzeki Poli, zaś ta ma swoje źródło w środku parku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Валдайский национальный парк (ros.). Особо охраняемые природные территории России (zarchiwizowano w Internet Archive). [dostęp 2016-02-21].
  2. История города и района (ros.). Официальный сайт Администрации Валдайского муниципального района. [dostęp 2016-02-21].
  3. ru:Физико-географические условия (ros.). ООПТ России. [dostęp 2012-02-11].