Park Narodowy „Marij Czodra”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy „Marij Czodra”
Ilustracja
Jezioro Tot-Jer położone na terenie parku
park narodowy
Państwo  Rosja
Położenie Mari El
Siedziba Krasnogorskij
Data utworzenia 13 września 1985[1]
Powierzchnia 366 km²
Odwiedzający ok. 40 000[2]
Położenie na mapie Mari El
Mapa lokalizacyjna Mari El
Park Narodowy „Marij Czodra”
Park Narodowy „Marij Czodra”
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Park Narodowy „Marij Czodra”
Park Narodowy „Marij Czodra”
Ziemia56°09′N 48°22′E/56,150000 48,366667

Park Narodowy „Marij Czodra” (ros. Национальный парк «Марий Чодра») – rosyjski park narodowy położony w dużej części na obszarze rejonów: morkińskiego, zwienigowskiego i wołżańskiego w republice Mari El[1]. Powierzchnia parku wynosi około 366 km². Został ustanowiony 13 września 1985 roku[1].

Fauna i flora[edytuj | edytuj kod]

Park narodowy Marij Czodra utworzono w celu ochrony rzadkich gatunków roślin. Spośród udokumentowanych na tym obszarze ponad 115 gatunków 56 znajduje się w tzw. czerwonych księgach Federacji Rosyjskiej i Republiki Mari El, jako gatunki zagrożone wyginięciem. Park masowo zamieszkują zwierzęta, z których część jest również objęta ochroną[3]. Wśród różnym stopniu zagrożonych wyginięciem znajduje się około: 17 gatunków ssaków, 44 gatunki ptaków, 1 gatunek płazów, 7 gatunków ryb, 9 gatunków owadów[3].

W parku wytyczono 14 tras turystycznych, które przebiegają w pobliżu pomników przyrody i innych atrakcji turystycznych. Należą do nich m.in.: jeziora Jalczik i Kiczijer, flisactwo uprawiane na rzekach Ilet' i Juszut oraz „Dąb Pugaczowa”.

Dąb Pugaczowa[edytuj | edytuj kod]

Jedną z większych atrakcji parku jest najbardziej okazały pomnik przyrody – „Dąb Pugaczowa”. Został on nazwany na cześć kozackiego powstańca Jemieliana Pugaczowa, który według legendy odpoczywał pod tym drzewem. Dąb ma 26 metrów wysokości, a średnica jego pnia na poziomie gruntu wynosi 159 cm[2], Wiek dębu jest szacowany – przez różnych specjalistów – na 350–400 lat[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]