Wacław Twardzik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wacław Twardzik
Data i miejsce urodzenia 27 października 1937
Jaszczew
Data śmierci 5 kwietnia 2014
Zawód filolog
Ważne miejsce w dorobku naukowym prof. Wacława Twardzika zajmowały badania nad Rozmyślaniem przemyskim

Wacław Bartłomiej Twardzik (ur. 27 października 1937 w Jaszczwi zm. 5 kwietnia 2014) – polski filolog językoznawca, polonista, mediewista, profesor.

Życiorys[edytuj]

Wacław Twardzik urodził się 27 października 1937 w Jaszczwi[1][2]. W 1954 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie[1]. Za przedmiot edukacji wybrał filologię polską. Pod kierunkiem prof. Witolda Taszyckiego napisał pracę magisterską na temat Kodeksu Stradomskiego, zrecenzowaną przez prof. Zenona Klemensiewicza[1]. W 1959 Tadeusz Lehr-Spławiński przyjął go na III rok slawistyki[1]. Studia slawistyczne w zakresie filologii serbsko-chorwackiej ukończył w 1961[1]. W 1970 obronił doktorat napisany pod kierunkiem prof. Stanisława Urbańczyka[1]. W 1998 otrzymał tytuł doktora habilitowanego[1]. W lipcu 2000 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych od Prezydenta RP[1]. Od 2011 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. W latach 2001–2008 był kierownikiem Pracowni Języka Staropolskiego Instytutu Języka Polskiego PAN. Od roku 1998 był członkiem Rady Naukowej IJP PAN. Był autorem wielu artykułów w Słowniku Staropolskim (w którego redakcji pracował od 1960[1]).

Dorobek naukowy[edytuj]

Autor kilkudziesięciu rozpraw na temat języka staropolskiego, wydań ortyli magdeburskich i Rozmyślania Przemyskiego. Napisał między innymi artykuł O uważniejszym aniżeli dotychmiast tekstu staropolskiego czytaniu i jakie z niego pożytki płyną rozprawa śliczna i podziwienia godna. Przygotował elektroniczną edycje najdawniejszych polskich tekstów (Biblioteka Zabytków Polskiego Piśmiennictwa Średniowiecznego[3]).

Nagrody[edytuj]

  • laureat Nagrody Sekretarza Wydziału I PAN w 1977[2].
  • laureat Nagrody im. Kazimierza Nitscha w 2000[2],
  • laureat Nagrody Prezesa Rady Ministrów w 2004[2].

Życie prywatne[edytuj]

Był żonaty z iberystką i tłumaczką Jadwigą Konieczną-Twardzikową[4].

Upamiętnienie[edytuj]

W 2007 ukazał się tom jubileuszowy poświęcony Wacławowi Twardzikowi, za tytułowany Amoenitates vel lepores philologiae. W 2014 pamięć uczonego uczczono konferencją Jak badać teksty staropolskie, zorganizowaną w Poznaniu[5].

Wisława Szymborska napisała o nim jeden z felietonów z cyklu Lektury nadobowiązkowe[6]. Noblistka przedstawiła uczonego jako osobę nieuchwytną, do której nie można się dodzwonić[6].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Profesor Wacław Twardzik (pol.). staropolska.pl. [dostęp 2017-08-12].
  2. a b c d Odszedł profesor Wacław Twardzik, Biuletyn Gminne Wieści Biuletyn informacyjny Gminy Jedlicze (pol.). jedlicze.pl, 2014. [dostęp 2017-08-13]. s. 5.
  3. Biblioteka Zabytków Polskiego Piśmiennictwa Średniowiecznego (pol.). staropolska.pl. [dostęp 2017-08-17].
  4. Tomasz Mika, Dorota Rojszczak-Robińska, Olga Stramczewska: Jak badać teksty staropolskie. Staropolskie Spotkania Językoznawcze, 2015. [dostęp 2017-08-25]. s. 12.
  5. Jak badać teksty staropolskie pod redakcją Tomasza Miki, Doroty Rojszczak-Robińskiej, Olgi Stramczewskiej (pol.). repozytorium.amu.edu.pl, 2015. [dostęp 2017-08-12]. s. 5.
  6. a b Tajemnica doc. Twardzika (pol.). archiwum.wyborcza.pl. [dostęp 2017-08-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]