Warnice (powiat pyrzycki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Warnice
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat pyrzycki
Gmina Warnice
Strefa numeracyjna 91
Kod pocztowy 74-201
Tablice rejestracyjne ZPY
SIMC 0784935
Położenie na mapie gminy Warnice
Mapa konturowa gminy Warnice, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Warnice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Warnice”
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa konturowa województwa zachodniopomorskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Warnice”
Położenie na mapie powiatu pyrzyckiego
Mapa konturowa powiatu pyrzyckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Warnice”
Ziemia53°15′09,6″N 14°59′34,1″E/53,252667 14,992806
Strona internetowa

Warnice (niem. Warnitz) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie pyrzyckim, w gminie Warnice, przy drodze wojewódzkiej nr 106 Rzewnowo - Stargard Szczeciński - Pyrzyce.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Warnice. Na terenie wsi znajduje się Gimnazjum im. Noblistów Polskich oraz Szkoła Podstawowa im. Kawalerów Orderu Uśmiechu.

Warnice to dawna posiadłość biskupów kamieńskich, wzmiankowana w 1305 r. W 1846 zbuntowani chłopi protestując przeciwko wyzyskowi właściciela majątku podpalili pałac.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • późnogotycki kościół par. pw. św. Józefa[1], kamienno-ceglany z początku XVI w., zniszczony w 1945, odbudowany w 1976. Północna ściana szczytowa ozdobiona sterczynami i ostrołukowymi blendami, ściana wschodnia z ostrołukowym portalem wejściowym ma bogate koliste i ostrołukowe blendy. Wnętrze poryte płaskim modrzewiowym stropem. W oknach prezbiterium współczesne witraże według projektu Joanny Spychalskiej. W kościele znajduje się romańska chrzcielnica z XIII w., z kościół pw. Miłosierdzia Bożego w Parlinie.
  • dawne tereny dworsko-folwarczne (w pobliżu kościoła) ze skromnym dworem z połowy XIX w. i oficyną z ok. 1920, a obok pozostałość parku o pow. 4 ha. W parku cenny starodrzew, a także okazy fiołka wonnego, przebiśniegów, sasanki i bluszczu[2].
  • topola o obwodzie 555 cm – pomnik przyrody, który został zlikwidowany ze względu na niebezpieczeństwo, które stwarzał stojącemu obok budynkowi mieszkalnemu, znajdowała się w pobliżu cmentarza[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]