Wesoła Lwowska Fala

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wesoła Lwowska Fala – nazwa popularnej audycji Polskiego Radia Lwów, nadawanej na całą Polskę od 16 lipca 1933 do 1939 (od 1938 pod nazwą Tajoj[1]).

Autorem większości tekstów był Wiktor Budzyński. Występowali w niej, skutecznie rozśmieszając słuchaczy swoimi dialogami:

Do zespołu należeli też:[2]

Historia[edytuj]

Audycja została stworzona przez Wiktora Budzyńskiego na bazie amatorskich teatrzyków akademickich:

  • Nasze Oczko (1928), który działał początkowo w celu finansowego zasilenia kas Bratniej Pomocy, wspomagającej materialnie studentów. Wystawiana przez Nasze Oczko w sali Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego rewia Randka pod Wiedeńską cieszyła się ogromną popularnością i rozsławiło teatrzyk
  • Wesoły Ul
  • dwóch teatrzyków założonych przez żydowską młodzież akademicką:
    • Złoty Pieprzyk
    • Różowy Monokl

w których wystawiano programy Emanuela Schlechtera, bardzo popularnego twórcy wielu piosenkarskich przebojów, z piosenkami skomponowanymi przez Alfreda Schūtza, późniejszego twórcę Czerwonych maków na Monte Cassino.

Po agresji ZSRR na Polskę członkowie zespołu przekroczyli granicę polsko-rumuńską i dotarli do Francji. Zmobilizowani do Polskich Sił Zbrojnych przeszli szlak bojowy z wojskiem polskim na Zachodzie - przez Francję, Wielką Brytanię, Włochy.[5]

Po wojnie zespół przestał istnieć. Większość jego członków pozostała na uchodźstwie.

Przypisy

  1. Wiktor Budzyński – Prawda o Lwowskiej Fali. Instytut Lwowski, Warszawa
  2. Wesoła Lwowska Fala Polskieradio.pl
  3. Stanisław Wasiuczyński (1906-1995) na stronach kwartalnika Cracovia Leopolis (2/1996)
  4. Kronika miejska. Zgon śp. A. Kowalskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 54 z 6 marca 1936. 
  5. Baciar na wygnaniu Historia, Uważam Rze (15.03.2015)

Linki zewnętrzne[edytuj]