Wiesław Kaczmarek (społecznik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Wiesław Kaczmarek – polityk, były poseł i minister.
Wiesław Kaczmarek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1957
Łódź
Zawód informatyk
ekonomista
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Wiesław Kaczmarek (ur. 10 maja 1957 w Łodzi) – polski informatyk, muzeolog, działacz społeczny; od 2007 prezes Zarządu Głównego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami[1], od 2008 członek Rady Ochrony Zabytków, w latach 2007–2012 kierownik Muzeum Woli w Warszawie, od 2015 dyrektor Muzeum Ziemiaństwa w Dobrzycy[2].

Życiorys[edytuj]

Nauka i studia[edytuj]

Maturę uzyskał w Technikum Energetycznym nr 2 w Łodzi. W 1981 r. ukończył studia na kierunku cybernetyka ekonomiczna i informatyka na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ. W 2007 r. ukończył podyplomowe studia „Systemy planowania i kontroli w zarządzaniu przedsiębiorstwem” w Instytucie Zarządzania Politechniki Łódzkiej.

W latach 2008-2009 ukończył Podyplomowe Studia Muzealnicze na Wydziale Historii Sztuki Uniwersytet Warszawski.

W 2013 r. rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Zarządzania UŁ pod kierunkiem prof. Tadeusza Markowskiego. W 2016 r. przerwa w studiach.

Praca zawodowa[edytuj]

W latach 1981–1983 pracował w Łódzkich Zakładach Radiowych Fonica, w latach 1983–1986 na Uniwersytecie Łódzkim jako informatyk w Katedrze Informatyki, potem w firmach komputerowych.

W latach 1989–1991 prezes zarządu, współwłaściciel „PC Help” Sp. z o.o., w latach 1991–1995 dyrektor do spraw handlowych „Potronics” sp. z o.o., w latach 1995–1997 dyrektor „Inwar” SA Oddział w Łodzi, w latach 1998–2003 współwłaściciel, dyrektor „Posnet Łódź”. W latach 2003–2007 współpracował ze Stowarzyszeniem Doradców Gospodarczych Pro-Akademia w Łodzi.

Od 1 września 2007 do 27 grudnia 2012 pracował w Muzeum Warszawy jako kierownik oddziału Muzeum Woli, a w 2012 r. na stanowisku Zastępcy Dyrektora ds. Ekonomicznych. Od 1 kwietnia 2015 dyrektor Muzeum w Dobrzycy[2].

Działalność społeczna[edytuj]

Towarzystwa Opieki nad Zabytkami[edytuj]

Jest członkiem Towarzystwa Opieki nad Zabytkami w Oddziale Łódzkim od 13 lipca 1984, czyli niemal od początku istnienia oddziału[a]. Przez 5 kadencji był członkiem Zarządu Oddziału, w tym przez 4 kadencje był Prezesem Oddziału TOnZ[3]. Przez 3 kadencje członek Zarządu Głównego TOnZ. 19 maja 2007 r. na Walnym Zebraniu Delegatów w Warszawie został wybrany na prezesa Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. W latach 2010 i 2013 wybrany ponownie na prezesa TOnZ.

Kierował pracami Zarządu Łódzkiego Oddziału TOnZ, organizował promocje publikacji wydanych przez TOnZ. Zainicjował i przeprowadził szereg ważnych przedsięwzięć propagujących zabytki Łodzi m.in. Europejskie Dni Dziedzictwa w latach 1998–2005 (zorganizowane po raz pierwszy w Łodzi przez społeczników z TOnZ – w tym w 1998 i 2001, które były niezwykle ważne i odbiły się echem w Łodzi i kraju, a ich pokłosie ukazało się w postaci publikacji), udział w Targach Turystycznych „Regiony >Na styku kultur<” w latach 1998, 1999, 2000, 2002, 2005. Współorganizował Łódzkie Dni Opieki nad Zabytkami w latach 1990–2006, Międzynarodowe Dni Zabytków w latach 1998–2007.

Inna działalność[edytuj]

  • Członek Polskiego Komitetu ICOMOS.
  • Członek Stowarzyszenia Muzealników Polskich
  • Członek Stałej Konferencji: Samorząd Terytorialny i Muzea
  • Jest współzałożycielem Fundacji Księży Młyn, gdzie był m.in. współorganizatorem Pikniku Świętojańskiego 2002 na Księżym Młynie.
  • Główny inicjator powołania Fundacji na rzecz Ratowania Kaplicy Karola Scheiblera; w pierwszej kadencji przewodniczący Rady Fundacji.
  • Członek spółdzielni Społem; aktywnie działał w latach 1993–2002 w zakresie integracji ruchu spółdzielczego „Społem” na terenie Łodzi. Członek, a przez trzy kadencje przewodniczący Rady Nadzorczej Handlowej Spółdzielni Spożywców CENTERMARKET „Społem” w Łodzi.
  • Aktywność społeczna m.in. w Forum Organizacji Pozarządowych FIP, Federacji Stowarzyszeń Kulturalnych Województwa Łódzkiego, PTTK, a także w ruchu niezinstytucjonalizowanym.
  • Społeczny opiekun zabytków – leg nr 1 w Łodzi. Od lat walczy o zachowanie Księżego Młyna. Inicjował sesje Komisji Rady Miasta w tej sprawie, zorganizował dla setek łodzian przejazd zabytkowymi wagonami kolejowymi po bocznicy scheiblerowskiej tuż przed jej rozbiórką, wywoływał szereg interwencji w mediach, itp. Uczestnik wielu konferencji, gdzie podnosił problemy postępującej degradacji tego zabytkowego kompleksu i potrzebę jego zachowania dla przyszłych pokoleń łodzian.

W 2008 r. został powołany do Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz do Rady Naukowej Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) (31 XII 2010 rozwiązano KOBiDZ). W 2012 i 2016 r. ponownie powołany do Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W latach 2011 - 2015 Członek Rady Muzealnej: Centralnego Muzeum Włókiennictwa oraz Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie.

Publikacje[edytuj]

  • Autor opracowań posesyjnych „Siedziby muzealne w przemysłowych kompleksach zabytkowych Łodzi” ​ISBN 83-86699-40-X​ i „Księży Młyn. Ludzie, architektura, ogrody”.
  • Autor artykułu: „Społeczna opieka nad zabytkami w Łodzi”, Zeszyty Wolskie nr 4, Architektura przemysłowa warszawskiej Woli XIX/XX w., 2002. ​ISBN 83-88477-10-2
  • Autor artykułu: „Społeczna opieka nad zabytkami – partner w procesach rewitalizacji”, Biuletyn PAN pod red. T. Markowskiego, Zeszyt 229 „Rewitalizacja Kompleksu Księżego Młyna” ​ISBN 83-89693-86-4
  • Wystąpienie na konferencji „Projekty rewitalizacji a fundusze strukturalne UE i Partnerstwo Publiczno-Prywatne” organizowanej przez Instytut Nowych Technologii w Łodzi oraz Regionalne Biuro Województwa Łódzkiego w Brukseli (X 2007).
  • Autor artykułu: „Społeczna opieka nad zabytkami – wsparcie czy utrudnienie w ochronie dziedzictwa kulturowego.” w Z dziejów budownictwa rezydencjonalnego na terenie gminy Busko-Zdrój. Materiały z sesji popularno-naukowej w ramach Europejskich Dni Dziedzictwa w Busku Zdroju 25.IX.2009 r. pod red. Dariusza Kaliny, wyd. TOnZ, ​ISBN 978-83-928658-1-0
  • Katalog autorskiej wystawy „Grabież i niszczenie dziedzictwa kultury polskiej”, Katalog towarzyszył wystawie o tym samym tytule, która miała miejsce w Muzeum Woli (Oddział Muzeum Historycznego m.st. Warszawy). ​ISBN 978-83-88477-97-3
  • Czy zabytki w muzeach są bezpieczne? [w:] Biuletyn Programowy Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów, nr 7, Warszawa 2013 r.
  • „Symulakry popularyzacji ochrony dziedzictwa”, [w:] Szmygin B. red., Nauczanie i popularyzacja ochrony dziedzictwa, PKN ICOMOS; Politechnika Lubelska, ​ISBN 978-83-934708-3-9​.
  • „Swoboda konserwatorska, czyli muzealne zarządzanie zabytkową architekturą”, [w:] Problemy muzeów związane z zachowaniem i konserwacją zbiorów, VI Międzynarodowa Konferencja Konserwatorska, Muzeum Narodowym Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie, Szreniawa, 2014, {{ISBN|978-83-64119-03-3}} .

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Był nagradzany m.in. Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w 1986 r. z tytułu osiągnięć dydaktyczno-wychowawczych oraz z tytułu osiągnięć Studenckiego Koła Informatyków, którego był opiekunem na wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ w latach 1984–1987.

  • Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015)[4]
  • Srebrny Krzyż Zasługi RP (2009) na wniosek macierzystego Oddziału TOnZ
  • Medal 575 lat Miasta Łodzi
  • Odznaka Za Zasługi dla Miasta Łodzi (1999)
  • Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (2001)
  • Złota Odznaka Za Opiekę nad Zabytkami (1999)

Uwagi

  1. Powstał 17 grudnia 1983

Przypisy

  1. Strona TOnZ
  2. a b Dąbrowski odchodzi. rc.fm, 2015-03-03. [dostęp 2015-04-02].
  3. Ochrona i opieka nad zabytkami miasta Łodzi
  4. Lista laureatów medalu Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. www.mkidn.gov.pl. [dostęp 2017-01-21].