Wilhelm Lehmbruck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilhelm Lehmbruck
Wilhelm Lehmbruck, Selbstbildnis, 1902.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 stycznia 1881
Duisburg
Data i miejsce śmierci 25 marca 1919
Berlin
Narodowość Niemiec
Dziedzina sztuki rzeźba
Styl Ekspresjonizm
Ważne dzieła Upadły
Muzeum artysty Muzeum Wilhelma Lehmbrucka w Duisburgu

Wilhelm Lehmbruck (ur. 4 stycznia 1881 w Duisburgu, zm. 25 marca 1919 w Berlinie) – niemiecki rzeźbiarz. Pochodził z rodziny górniczej[1]. Tworzył w stylu ekspresjonistycznym pod wpływem Auguste'a Rodina oraz Aleksandra Archipienki i Constantina Brâncuși[2]. W latach 1910-1914 mieszkał w Paryżu[2]. W 1912 odniósł sukces na wystawie kolońskiej grupy artystycznej Sonderbund, a w 1913 uczestniczył w Armory Show w Nowym Jorku.

W latach 1915–1916 na miejski konkurs powstało jego słynne dzieło Upadły (Der Gestürzte), w którym wyraził cierpienie i bunt przeciw wojnie[2].

W latach 1917–1918 tworzył w Zurychu, a następnie wrócił do Berlina, gdzie popełnił samobójstwo.

Kolekcja rzeźb jest zebrana w Muzeum Wilhelma Lehmbrucka (Wilhelm Lehmbruck Museum) w Duisburgu[1].

Prace[edytuj]

  • Schlaf (1907),
  • Stehende weibliche Figur (1910),
  • Weiblicher Torso (Torso der Großen Stehenden) (1910),
  • Klęcząca (Kniende – 1911)[1],
  • Sterbender Krieger[2],
  • Große Sinnende (1913),
  • Upadły[1] (Der Gestürzte – 1915−1916)[2],
  • Porträtkopf Fritz von Unruh (1918).

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Gordon McLachlan: Niemcy. Część północna. Wyd. 3. Bielsko-Biała: Pascal, 1998, s. 273. ISBN 83-87037-97-4. (pol.)
  2. a b c d e Susanna Partsch: Kunst-Epochen. 20. Jahrhundert I. Stuttgart: Reclam, 2002, s. 147. ISBN 978-3-15-018178-2. (niem.)