Wilhelm Rotkiewicz
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor nauk technicznych | |
Alma Mater | |
Profesura | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Wilhelm Rotkiewicz (ur. 27 lipca 1906 w Dokszycach na Litwie, zm. 3 grudnia 1983 w Warszawie) – polski inżynier, konstruktor radiowego sprzętu odbiorczego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej (ukończył studia w 1929). Po studiach pracował – do wybuchu II wojny światowej – jako starszy asystent w Katedrze Radiotechniki Politechniki Warszawskiej[1]. W tym okresie realizował pierwsze prace konstrukcyjne w dziedzinie sprzętu radiowego (m.in. popularny, dwuzakresowy odbiornik detektorowy Detefon oraz przystosowany do współpracy z nim wzmacniacz z głośnikiem Amplifon).
W czasie II wojny światowej przez Rumunię przedostał się do Jugosławii, gdzie brał udział w walkach partyzanckich jako inżynier łączności w 40 Szturmowej Dywizji w charakterze szefa łączności. Wojnę zakończył wraz z nią w Mariborze w kwietniu 1945[2].
We wrześniu 1945 wrócił do Polski i został mianowany pełnomocnikiem rządu do spraw organizacji przemysłu teletechnicznego. Od 1946 pracował przy tworzeniu Państwowej Fabryki Odbiorników Radiowych w Dzierżoniowie, do 1947 pełnił funkcję naczelnego dyrektora. Uruchomił produkcję odbiorników typu AGA (na licencji szwedzkiej). W kolejnych latach kierował Centralnym Laboratorium Konstrukcyjnym. Najbardziej znaną konstrukcją Rotkiewicza z tych lat był uniwersalny odbiornik superheterodynowy Pionier[3].
W 1948 podjął pracę na Politechnice Wrocławskiej, gdzie kierował Katedrą Techniki Odbiorczej na Wydziale Łączności. W 1954 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, w 1962 – profesora zwyczajnego. W latach 1964–1976 związany z Politechniką Warszawską, prowadził badania w dziedzinie radiotechniki, techniki odbioru radiowego, miernictwa radiotechnicznego. Był jednocześnie m.in. doradcą technicznym w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych i Zakładach Radiowych im. Marcina Kasprzaka i przewodniczącym Komisji Ekspertów ds. Oceny Jakości Odbiorników Radiofonicznych i Telewizyjnych przy Biurze Znaku Jakości.
Zmarł 3 grudnia 1983 w Warszawie. Spoczął na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej (Al.33-1-35a)[4].
Był mężem Stanisławy z d. Strzelczyk (1923–2009). Miał trzech synów: Andrzeja (1931–2016), Pawła (ur. 1931) i Piotra (ur. 1932).
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1934)[1]
- Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Złota Odznaka „Za Zasługi dla Rozwoju Przemysłu Maszynowego”
- Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Łączności”
- Złota Odznaka Honorowa Politechniki Warszawskiej
- Złota Odznaka Honorowa Politechniki Wrocławskiej
- Złota Odznaka Honorowa Stowarzyszenia Elektryków Polskich
- Złota Odznaka Honorowa Naczelnej Organizacji Technicznej
- Srebrna Odznaka Honorowa Naczelnej Organizacji Technicznej
- Medal im. prof. Mieczysława Pożaryskiego
- Order Braterstwa i Jedności ze Srebrnym Wieńcem (Jugosławia, 1965)
- Order Zasługi dla Ludu ze Srebrną Gwiazdą (Jugosławia, 1965)
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]Imię Wilhelma Rotkiewicza nadano w 1986 Zespołowi Szkół Nr 1 w Dzierżoniowie (wówczas pod nazwą Technikum Radiotechniczne i Zasadnicza Szkoła Zawodowa w Dzierżoniowie).
Jeden z pociągów Kolei Dolnośląskich na trasie Wrocław Główny - Bielawa Zachodnia, nosi imię Wilhelma Rotkiewicza[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b M.P. z 1934 r. nr 259, poz. 340 „za zasługi na polu społeczno-gospodarczem”.
- ↑ Nakielski 1985 ↓, s. 39-41.
- ↑ Nakielski 1985 ↓, s. 41-42.
- ↑ Cmentarz Ewangelicko-Augsburski w Warszawie - wyszukiwarka osób pochowanych [online], wawamlynarska.grobonet.com [dostęp 2020-12-06] .
- ↑ Sławomir Szymański: Zamiast krasnali mają radioodbiorniki. Pociągiem na ciekawą wycieczkę do Dzierżoniowa. Gazeta Wyborcza, 2024-02-23. [dostęp 2024-02-25].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Henryk Nakielski , Biret i rogatywka, wyd. I, Warszawa: Iskry, 1985, ISBN 83-207-0709-9 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wilhelm Rotkiewicz (1906–1983) - Sylwetka na stronach Politechniki Warszawskiej. [dostęp 2010-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-10-16)].
- Wilhelm Rotkiewicz - patron Zespołu Szkół Nr 1 w Dzierżoniowie. [dostęp 2010-07-15].
- Daniel Józef Bem, Profesor Wilhelm Rotkiewicz (1906–1983) Instytut Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki Politechnika Wrocławska [dostęp 2020-12-06].
- Absolwenci Politechniki Warszawskiej
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej
- Odznaczeni odznaką „Za zasługi dla rozwoju przemysłu maszynowego”
- Odznaczeni odznaką „Zasłużony Pracownik Łączności”
- Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaczeni Orderem Braterstwa i Jedności
- Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie
- Polscy inżynierowie
- Urodzeni w 1906
- Wykładowcy Politechniki Wrocławskiej
- Zmarli w 1983