Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Obiekt zabytkowy nr rej. 225/Wlkp/A z 26 kwietnia 2005
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Henryka Wieniawskiego 21/23
Typ budynku willa
Styl architektoniczny secesja
Ukończenie budowy 1910
Pierwszy właściciel Apolinary Jan Michalik
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu
Ziemia52°24′42,4″N 16°55′06,2″E/52,411778 16,918389

Willa miejska przy ul. Wieniawskiego 21/23 w Poznaniu – zabytkowa willa miejska usytuowana przy ul. Henryka Wieniawskiego (niem. Königsring), od 1919 obowiązywała nazwa ul. Wały Wazów, na obszarze Centrum Poznania.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wybudowana w 1910 w stylu architektury secesyjnej. Wyróżnia ją bogata ornamentyka roślinna[1]. Pierwszym właścicielem willi był Apolinary Jan Michalik, twórca znanej kawiarni Jama Michalika, która działała w Krakowie. Była miejscem spotkań bohemy krakowskiej. Gościli tutaj aktor i reżyser Ludwik Solski, aktorka Maria Malicka, malarz Kamil Mackiewicz. W willi gościły także osoby tworzące kabaret „Zielony Balonik”: Teofil Trzciński, Witold Noskowski, Karol Frycz oraz Ludwik Puget. Apolinary Jan Michalik zmarł w maju 1926. Następnie willę sprzedano Bogdanowi Leitgeberowi[1].

Przez kilkadziesiąt lat mieściły się w willi mieszkania komunalne. Od 2010 obiekt jest niewykorzystywany. Od stycznia 2015 właścicielem willi jest Instytut Chemii Bioorganicznej[2] Polskiej Akademii Nauk. W willi ma powstać Centrum Innowacyjności i Edukacji Społecznej Instytutu Chemii Bioorganicznej PAN. Pomieszczenia przejmie Poznańskie Centrum Archeogenomiki oraz Europejskie Centrum Bioinformatyki i Genomiki, a także przyszłe Centrum Biomedycyny Systemowej. Przeznaczono również miejsce na inkubator przedsiębiorczości[1]. W ramach centrum powstanie laboratorium archeo-genomiki[3].

Pensjonat[edytuj | edytuj kod]

W latach 1919–1934 w willi mieścił się ekskluzywny pensjonat. Założycielem pensjonatu był Apolinary Jan Michalik, który na przełomie lat 1918–1919 przeniósł się wraz z drugą żoną z Krakowa do Poznania. Ściany pensjonatu ozdobione były obrazami, karykaturami i rysunkami dawniej wiszącymi w krakowskiej kawiarni. Wśród gości pensjonatu byli m.in. Ludwik Solski, Stefan Jaracz i Józef Węgrzyn, co wiązało się z bezpośrednią bliskością Teatru Wielkiego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c W stylu „belle epoque”, www.merkuriusz.com.pl [dostęp 2019-08-28].
  2. Komunikat: Informacja Prezydenta o wywieszeniu wykazu nieruchomości przeznaczonej do sprzedaży w trybie bezprzetargowym - bip.poznan.pl, bip.poznan.pl [dostęp 2019-08-28].
  3. Karolina Koziolek, Poznań: Co dalej z zabytkową willą przy ulicy Wieniawskiego? [ZDJĘCIA], Głos Wielkopolski, 25 listopada 2017 [dostęp 2019-08-28] (pol.).
  4. Kopeć, Zbigniew., Poznań między wojnami : opowieść o życiu miasta 1918-1939, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2013, ISBN 978-83-7729-030-9, OCLC 891282668 [dostęp 2019-08-28].