Wimbledon 1885

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wimbledon 1885
ilustracja
Miejsce  Wielka Brytania
Londyn, London Borough of Merton
Obiekt All England Lawn Tennis and Croquet Club
Nawierzchnia Trawiasta
Data 04-17.07.1885
Zwyciężczynie
Gra pojedyncza
Wielka Brytania William Renshaw
Gra podwójna
Wielka Brytania Ernest Renshaw
Wielka Brytania William Renshaw
Gra pojedyncza
Wielka Brytania Maud Watson
1884 1886

Wielkoszlemowy turniej tenisowy Wimbledon w 1885 rozegrano w dniach 417 lipca[1]. Turniej pretendentów wśród mężczyzn ponownie wygrał Herbert Lawford, pokonując Ernesta Renshawa 5:7, 6:1, 0:6, 6:2, 6:4. Tytuł po raz czwarty z rzędu obronił William Renshaw, triumfując w Challenge Round nad Lawfordem 7:5, 6:2, 4:6, 7:5[2]. Finał Challenge Round w tej edycji turnieju oglądało 3,5 tys. widzów[3].

Wśród deblistów turniej ponownie wygrali William i Ernest Renshaw, tym razem z parą Claude Farrer/Arthur Stanley 6:3, 6:3, 10:8[4].

W turnieju kobiet ponownie zwyciężyła Maud Watson, pokonując w finale Blanche Bingley 6:1, 7:5[5].

Turniej singlowy mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

All Comers Final eight[edytuj | edytuj kod]

Ćwierćfinały   Półfinały   Finał
 Wielka Brytania Herbert Chipp 4 4 5  
 Wielka Brytania Ernest Renshaw 6 6 7      Wielka Brytania Ernest Renshaw 6 8 2 5 6  
 Irlandia M. G. MacNamara 1 5 2      Irlandia Ernest Browne 4 6 6 7 4  
 Irlandia Ernest Browne 6 7 6        Wielka Brytania Ernest Renshaw 7 1 6 2 4
 Stany Zjednoczone James Dwight 6 6 6        Wielka Brytania Herbert Lawford 5 6 0 6 6
 Wielka Brytania Arthur Stanley 3 3 4      Stany Zjednoczone James Dwight 2 2 3
 Wielka Brytania Herbert Lawford 6 7 6      Wielka Brytania Herbert Lawford 6 6 6  
 Wielka Brytania Patrick Lyon 2 5 3  

Challenge Round[edytuj | edytuj kod]

Challenge Round
 Wielka Brytania William Renshaw 7 6 4 7
 Wielka Brytania Herbert Lawford 5 2 6 5

Turniej deblowy mężczyzn[edytuj | edytuj kod]

All Comers Final eight[edytuj | edytuj kod]

Ćwierćfinały   Półfinały   Finał
 Wielka Brytania Charles Ross
 Wielka Brytania William Taylor
6 6 6  
 Wielka Brytania B. A. Cohen
 Wielka Brytania W. H. Cohen
1 3 3      Wielka Brytania Charles Ross
 Wielka Brytania William Taylor
3 6 2  
 Irlandia M. G. MacNamara
 Wielka Brytania R. M. Wile
2 6 3 6      Wielka Brytania Claude Farrer
 Wielka Brytania Arthur Stanley
6 8 6  
 Wielka Brytania Claude Farrer
 Wielka Brytania Arthur Stanley
6 4 6 8        Wielka Brytania Claude Farrer
 Wielka Brytania Arthur Stanley
3 3 8
 Wielka Brytania Harry Grove
 Wielka Brytania Donald Stewart
2 8 2 6 1        Wielka Brytania Ernest Renshaw
 Wielka Brytania William Renshaw
6 6 10
 Wielka Brytania Ernest Renshaw
 Wielka Brytania William Renshaw
6 6 6 2 6      Wielka Brytania Ernest Renshaw
 Wielka Brytania William Renshaw
4 6 6 6
 Wielka Brytania E. Barratt-Smith
 Wielka Brytania Herbert Chipp
3 0 9      Stany Zjednoczone James Dwight
 Wielka Brytania Ernest Lewis
6 1 4 4  
 Stany Zjednoczone James Dwight
 Wielka Brytania Ernest Lewis
6 6 11  

Turniej singlowy kobiet[edytuj | edytuj kod]

All Comers Final eight[edytuj | edytuj kod]

Ćwierćfinały   Półfinały   Finał
 Wielka Brytania Blanche Bingley  
 Wielka Brytania Dransfield r      Wielka Brytania Blanche Bingley 6 6  
 Wielka Brytania J. Meikle 5 4      Wielka Brytania E. Gurney 1 2  
 Wielka Brytania E. Gurney 7 6        Wielka Brytania Blanche Bingley 1 5
 Wielka Brytania E. F. Hudson 6 6        Wielka Brytania Maud Watson 6 7
 Wielka Brytania Bryan 3 0      Wielka Brytania E. F. Hudson 0 1
 Wielka Brytania May Langrishe 0 2      Wielka Brytania Maud Watson 6 6  
 Wielka Brytania Maud Watson 6 6  

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 2010 Wimbledon Compendium, by Alan Little, The All England Lawn Tennis and Croquet Club, Wimbledon.
  2. Gentelmen’s Singles.
  3. Zbigniew Dutkowski, Czempion okresu pionierskiego [w:] Jan Lis (red.), T – jak tenis, wyd. I, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979, s. 41.
  4. Gentelmen’s Doubles.
  5. Ladies’ Singles.