Wina słoweńskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wina słoweńskie są produkowane w nadmorskiej i wschodniej części Słowenii. Winnice zajmują ok. 25 tys. ha.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Słowenia była znaczącym producentem wina, gdy wchodziła w skład Cesarstwa Austro-Węgierskiego. Od tego czasu do początku XXI wieku areał upraw spadł o połowę, do ok. 25 000 ha[1]. W latach 70. XX wieku dużą popularnością cieszyło się masowo produkowane wino marki Lutomer Laski Rizling z owoców welschriesling[2]. Słoweńcy skupiają się na produkcji win odmianowych z pomocą konsultantów z sąsiednich krajów[2].

Winnice[edytuj | edytuj kod]

Słoweńskie regiony winiarskie

Znakomita większość winnic jest w rękach prywatnych[1]. Udział spółdzielni w produkcji jest niewielki[1].

Słowenia jest podzielona na trzy główne regiony uprawy winorośli: największe Podravje oraz Primorska i Posavje, które dzielą się na 14 obszarów[1][3].

Podravje leży nad Drawą, w północno-wschodniej części kraju[1]. Krajobraz jest górzysty[1]. Na terenie regionu, w Mariborze rośnie owocujący krzew z XVII wieku – stara trta[1], który został wpisany do Księgi rekordów Guinnessa. Na terenie Podravja znajdują się następujące obszary winiarskie: Prekmurje, Radgonsko-Kapelske, Ljutomersko-Ormoški, Srednje Slovenske gorice, Mariborski, Haloze i Šmarje-Virštanj[1].

Primorska to region w zachodniej części kraju, wzdłuż Adriatyku i granicy włoskiej, po drugiej stronie apelacji Carso i Collio w regionie Friuli[1]. Prym wiedzie odmiana ribolla gialla, odmiany bordoskie i refosco[3]. Primorska jest podzielona na obszary: Gorišska Brda, Vipavska dolina, Kras i Koper[1].

Posavje leży na południowym wschodzie kraju, nad Sawą[1]. Jest regionem winiarskim Słowenii z najlżejszymi winami, często w stylu francuskim[3]. W skład Posavja wchodzą: Bela Krajina, Bizeljsko-Sremič i Dolenjska[1].

Odmiany winorośli[edytuj | edytuj kod]

W Słowenii przeważają, zwłaszcza w regionie Podravje, szczepy winorośli o jasnej skórce, m.in. welschriesling (laški rizling, graševina), sauvignon blanc, chardonnay, furmint (sipon), riesling (renski rizling) i inne[1]. Regionalne odmiany na białe wino to rebula, pinela, bouvier (ranina) i zelen[1][3].

Wśród ciemnych winogron spotyka się merlota, blaufränkisch (modra frankinja), cabernet sauvignon i pinot noir[1]. Znaczenie mają również odmiany lokalne: refosk i žametovka[1].

Ze Słowenii pochodzą odmiany: bouvier, klarnica, ranfol, vitovska grganja, žametovka i zelen[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p Patrick Fiévez, Wolfgang Thomann: Europa Środkowa i Wschodnia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 706-707. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  2. a b Stuart Walton, Brian Glover: The Ultimate Encyclopedia of Wine, Beer, Spirits and Liqueurs. Hermes House, 1998, s. 123. ISBN 978-1840380859. (ang.)
  3. a b c d Hugh Johnson, Jancis Robinson: Wielki atlas świata win. Buchmann, 2008, s. 271. ISBN 978-83-7670-164-6. (pol.)
  4. Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. XXXV. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)