Wojciech Lachowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wojciech Lachowicz
Ilustracja
Wojciech Lachowicz
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1889
Jagielnica (Ukraina)
Data i miejsce śmierci 16 września 1943
okolice Jagielnicy
Senator V kadencji (II RP)
Okres od 1938
do 1939
Przynależność polityczna Obóz Zjednoczenia Narodowego
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Wojciech Lachowicz (ur. 29 marca 1889 w Jagielnicy (Ukraina), zm. 16 września 1943 w okolicach Jagielnicy) – polski lekarz, wójt gminy Jagielnica, następnie burmistrz Czortkowa, działacz społeczny, kapitan Wojska Polskiego, polityk, senator V kadencji w II Rzeczypospolitej, Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w gimnazjach w Buczaczu (w 1900 ukończył Ib klasu[1]), Stanisławowie i Tarnopolu (to ostatnie ukończył w 1907 roku). Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1914 roku, obronił doktorat w zakresie nauk medycznych w 1921 roku.

W 1910 roku został powołany do służby wojskowej w wojsku austriackim. W ramach tej służby ukończył wojskowy kurs sanitarny w Grazu w 1910 roku. W czasie I wojny światowej przebywał w niewoli rosyjskiej. Będąc w niewoli pracował w szpitalu w Krzemieńcu (od 30 września 1914 roku) i Kijowie, następnie w szpitalu jenieckim w Mamadyszu i obozie jenieckim w Kożuchowie pod Moskwą. W okresie od 2 kwietnia 1918 roku do 1 grudnia 1919 roku pracował jako lekarz w gimnazjum polskim w Płoskirowie, w grudniu 1919 roku przyjechał do Krakowa. Zgłosił się ochotniczo do wojska polskiego. Od 20 sierpnia 1920 roku służył w Korpusie Zapasowym Sanitarnym nr 5 Kraków, od 1 kwietnia 1921 roku – w szpitalu polowym nr 601 w Pińsku (na stanowisku ordynatora oddziału wewnętrznego, a następnie chirurgicznego i wenerycznego). Od 10 sierpnia 1921 roku służył na stanowisku zastępcy naczelnego lekarza 18 Pułku Artylerii Polowej. W 1923 roku został przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana.

Do 1931 roku pracował jako lekarz szkolny w Czortkowie (m.in. w miejscowym Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego[2]), a następnie jako lekarz szkolny i komisarz. Piastował stanowisko wójta gminy Jagielnica, później – burmistrza Czortkowa. Pełnił wiele funkcji społecznych: był prezesem oddziału Związku Strzeleckiego, Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, opiekunem Związku Oficerów Rezerwy, organizatorem kursów dokształcających, mleczarni okręgowej i sklepu kółka rolniczego oraz działaczem PCK w powiecie czortkowskim. W wyniku jego starań w Jagielnicy powstał gmach Urzędu Gminnego i zelektryfikowano gminę.

W 1938 roku został senatorem V kadencji (1938–1939). Był wybrany z województwa tarnopolskiego[3]. Pracował w trzech komisjach: administracyjno-samorządowej, prawniczej i skarbowej.

W 1939 roku został aresztowany przez NKWD. W 1940 roku zwolniono go w wyniku próśb miejscowej ludności. W połowie września 1943 roku został uprowadzony ze swojego domu w Jagielnicy przez uzbrojoną bandę bolszewicko-ukraińską[potrzebny przypis]. Ślad po nim zaginął, prawdopodobnie został zamordowany.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Wojciecha i Anny z domu Świeżewskiej. Ożenił się. Miał córkę Irenę zamężną Bernaczek[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]