Wojciech Siudmak

Wojciech Siudmak

Siudmak w 2014
Data i miejsce urodzenia	10 października 1942 Wieluń
Odznaczenia
Strona internetowa

Rzeźba Wojciecha Siudmaka „Wieczna Miłość” w Wieluniu

Wojciech Siudmak (ur. 10 października 1942 w Wieluniu) – polski artysta malarz i rzeźbiarz przez większość życia żyjący we Francji.

Życiorys

Urodził się 10 października 1942 r. w Wieluniu. W latach 1956–1961 uczył się w Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie a następnie studiował w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych. We wrześniu 1966 r. wyjechał do Paryża i rozpoczął studia w École des Beaux-Arts. Od prawie 50 lat mieszka i tworzy we Francji.

Twórczość

Wojciech Siudmak jest uważany za głównego przedstawiciela realizmu fantastycznego, który łączy nadrealną wizję ze sztuką naturalistyczną i ma swoje korzenie w surrealizmie reprezentowanym przez S. Dalego i R. Magritte’a.

Jego dzieła są szeroko rozpowszechniane i wykorzystywane do plakatów muzycznych, spektakli teatralnych i filmowych. Stały się symbolami graficznymi tak prestiżowych imprez jak festiwale i przeglądy filmów w Cannes, Montrealu, Paryżu. Obrazy artysty pojawiają się od wielu lat na okładkach płyt i książek największych kolekcji literatury światowej we Francji, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. W Polsce znany jest czytelnikom miesięcznika Fantastyka, który przez wiele lat reprodukował jego prace, a od 2004 r. jego prace iluistrowały książki m.in. Franka Herberta, Philipa. K. Dicka i Cervantesa.

Artysta pracuje nad cyklem obrazów, rysunków i rzeźb poświęconym Nokturnom Fryderyka Chopina. Pod koniec 2015 roku został wydany przez polskie wydawnictwo Rebis i francuskie Piranha, siódmy z kolei album poświęcony twórczości artysty.

W 2025 roku Poczta Polska przedstawiła znaczki pocztowe z dziełami artysty Wojciecha Siudmaka. Nowa kolekcjonerska seria nosi tytuł „Fantastyczne światy”.

Wystawy

Od 1988 roku trwa seria wystaw retrospektywnych artysty.

Polska

W 1998 roku odbył się Cykl Wystaw Retrospektywnych Fantastyczne światy Wojtka Siudmaka w muzeach Łodzi, Wielunia, Zielonej Góry, Legnicy i zakończył się w Muzeum Narodowym w Warszawie. Następne wystawy tego cyklu odbyły się w latach 2003–2004 i gościły w największych muzeach ośmiu miast Polski: Szczecinie, Kielcach, Wrocławiu, Łodzi, Toruniu, Katowicach, Wieluniu, Warszawie, ciesząc się niespotykaną frekwencją wśród zwiedzających i zajmując czołowe miejsce w rankingach popularności imprez artystycznych.

Francja

Pierwsza wielka wystawa retrospektywna odbyła się w 1989 roku w Palais de Tokyo – Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Paryżu. Szczególnie prestiżową była oficjalna wystawa w 1999 roku na wieży Eiffla z okazji rozpoczęcia III Tysiąclecia. Wydarzenie to oraz wystawa w Futuroscope w Poitiers, było częścią cyklu wystaw prezentowanego w muzeach i ośrodkach kultury innych francuskich miast, takich jak: Loudun, Aix-les-Bains, Cannes, Sainte-Maxime, Saint-Tropez, Sannois, Grande-Synthe/Dunkierka, Gaillac, Metz, Sainte-Savine, Sèvres, Grenoble, Reims, Luneville.

Inne miejsca na świecie

W latach 2000–2012 artysta wystawiał swoje prace w wielu zagranicznych muzeach i ośrodkach kultury. W lutym 2000 roku odbyła się gigantyczna projekcja dzieł artysty na fasadzie świątyni Ramzesa III w Luksorze w Egipcie. Inne wystawy odbyły się w Szwajcarii (Sion), Niemczech (Leingarten Neustadt oraz Tutlingen), Belgii (Bruksela), we Włoszech (Rzym), Stanach Zjednoczonych (Nowy Jork, Boston) i Kanadzie (Chicoutimi).

Wybrane wystawy:

2023 – Galeria i Dom Aukcyjny ToTuart, 20. Warszawskie Targi Sztuki, Warszawa;

2023 – Galeria Wieża Ciśnień, Kalisz;

2023 – Ratusz Głównego Miasta, Muzeum Gdańska, Gdańsk;

2023 – Alianza Francesa de Madrid, Madryt, Hiszpania;

2023 – La Sala del Polvorín de la Ciudadela, Pampeluna, Hiszpania;

2022 – Muzeum Sztuki Fantastycznej, Warszawa;

2022 – Casa de la Entrevista, Alcalá de Henares, Hiszpania;

2022 – Laboratorium Rzeźby, Galeria i Dom Aukcyjny ToTuart, Warszawa;

2022 – Muzeum w Grudziądzu, Grudziądz;

2022 – Willa Lentza, Szczecin;

2022 – Willa Caro, Muzeum w Gliwicach, Gliwice;

2021 – Ferme de Coupvray, Coupvray, Francja;

2021 – Dom Urodzenia Fryderyka Chopina i Park w Żelazowej Woli, Żelazowa Wola;

2019 – Merostwo XVII. dzielnicy, Paryż, Francja;

2019 – Ateliers d'Art, La Varenne, Francja;

2019 – Ferme Pereire, Ozoir La Ferrière, Francja;

2018 – Centro Cultural Juan Prado, Valdemoro, Hiszpania;

2017 – Biblioteca Regional, Murcia, Hiszpania;

2016 – Ateneo de Madrid, Madryt;

2016 – Centrum Dialogu Przełomy, Szczecin;

2012/2013 – Musée Utrillo-Valadon, Sannois, Francja;

2012 – Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce;

2011 – Galerie Roi Dore, Paryż, Francja;

2011 – Centrum Wykładowo-Konferencyjne, Politechnika Poznańska, Poznań;

2009/2010 – Muzeum Miedzi, Legnica;

2008 – Muzeum Ziemi Lubuskiej, Zielona Góra;

2004 – Muzeum Historii Miasta Łodzi, Łódź;

2004 – Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce;

2004 – Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice;

2004 – Ratusz Staromiejski, Muzeum Okręgowe w Toruniu, Toruń;

2004 – Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa;

2003 – Ratusz, Muzeum Miejskie Wrocławia, Wrocław;

2003 – Muzeum Ziemi Wieluńskiej, Wieluń;

2003 – Hotel de Ville, Saint Avold, Francja;

2003 – Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin;

2001 – Musée des Beaux-Arts Gaillac, Francja;

2001 – Palazzo Blumenstihl, Instituto Polacco di Roma, Rzym, Włochy;

2001 – Arisia, Boston, Stany Zjednoczone Ameryki;

2000 – Palais du Littoral, Grande Synthe/Dunkierka, Francja;

2000 – Musée Faure, Aix-les-Bains, Francja;

2000 – projekcja dzieł artysty na fasadzie świątyni Ramzesa III w Luksorze, Egipt;

2000 – Wieża Eiffel, Paryż, Francja;

1999 – Espace Sainte Croix, Loudun, Francja;

1999 – Dom Aukcyjny Rempex, Warszawa;

1998 – Muzeum Ziemi Lubuskiej i BWA, Zielona Góra;

1998 – Królikarnia, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa;

1998 – Fundacja „Tumult", Toruń;

1997 – Muzeum Historii Miasta Łodzi, Łódź;

1997 – Futuroscope, Poitiers, Francja;

1997 – Muzeum Ziemi Wieluńskiej, Wieluń;

1996 – Musée de la Tour Carrée, Sainte Maxime, Francja;

1996 – Espace de la Quintaine, Chasseneuil-du-Poitou, Francja;

1996 – Château de la Messardière, Saint Tropez, Francja;

1994 – Maison de la Mer, Cavalaire-sur-Mer, Francja;

1994 – Musée de Malestroit, Bry-sur-Marne, Francja;

1993 – Maison d'Ailleurs, Yverdon-les-Bains, Szwajcaria;

1992 – Château Queyras, Francja;

1989 – Tuttlingen, Niemcy;

1989 – Palais de Tokyo, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Paryż, Francja;

1988 – Musée J. M. Rilke, Sierre, Szwajcaria;

1988 – Chicoutimi, Kanada;

1986 – Muzeum Ziemi Wieluńskiej, Wieluń;

1985 – Galeria Plakatu DESA, Kraków;

1980 – Cannes;

1976 – VI Międzynarodowe Biennale Plakatu, Warszawa;

1967, 1980, 1981, 1983 – Paryż;

1967, 1970 – Londyn;

1967 – Berlin.

Wyróżnienia

Wojciech Siudmak otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Wielunia w Polsce oraz miast Ozoir-la-Ferrière i Saint-Thibault-des-Vignes we Francji. Artysta został wielokrotnie odznaczony, między innymi:

• 26 marca 1999 r. - Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
• 8 czerwca 2013 r. - Wielkim Złotym Medalem Akademii Art‑Sciences‑Lettres w Paryżu (Grande Médaille d'Or avec Plaquette d'Honneur).
• 22 października 2014 r. w Poznaniu Wojciech Siudmak został wyróżniony Statuetką Złotego Hipolita, a w 2015 r. złotą statuetką „Oxygenusa”.
• 5 kwietnia 2016 r. - laureat trzeciej edycji konkursu Wybitny Polak we Francji w kategorii „Kultura”.

Światowy Projekt Pokoju „Wieczna Miłość”

Z inicjatywy Wojciecha Siudmaka powstała w 2002 r. Fundacja Siudmak Arkana XXI. W tym samym Artysta roku stworzył Światowy Projekt Pokoju, którego symbolem jest monument „Wieczna Miłość”. Rzeźba „Wieczna Miłość” odlana z brązu o wysokości 4,5 m została odsłonięta w Wieluniu 31 sierpnia 2013 r. i zawiera przesłanie pokojowego współistnienia kierowane do świata z miasta, które stało się pierwszą ofiarą agresji Niemiec hitlerowskich na Polskę w dniu 1 września 1939 r. W 2012 r. artysta ufundował Nagrodę Pokoju - Wieczna Miłość. Pierwsza Gala Pokoju i ceremonia wręczenia Nagrody Pokoju odbyła się w Filharmonii Świętokrzyskiej w Kielcach 1 września 2013 r. Laureatem został polski kompozytor Wojciech Kilar. Druga nagroda została wręczona 3 października 2014 r. w Pałacu Monaco, rezydencji Ambasadorów Polski w Paryżu, Janowi Tombińskiemu, ambasadorowi Unii Europejskiej w Kijowie, za wieloletnie starania o utrwalenie pokoju na świecie.

Przedsięwzięcie ma charakter szczególnej misji dla artysty, który urodził się w Wieluniu - mieście, ofierze nalotów, pierwszych ataków na ludność cywilną w czasie II wojny światowej. Francis Lai, autor muzyki m.in. do filmu Love Story, który stworzył poemat symfoniczny Amour Eternel specjalnie dla Światowego Projektu Pokoju.

Bibliografia

• „Fantastyczne światy” Warszawa 2003/2004

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona artysty
• Oficjalna strona Światowego Projektu Pokoju „Wieczna Miłość
• Realizm Fantastyczny/galeria malarstwa
• Wywiad z Wojciechem Siudmakiem, maj 2007
• To ‘Dune’ and beyond: The interstellar hyper-realism of Wojciech Siudmak