Wydalanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wydalanie moczu u bydła domowego

Wydalanie, inaczej ekskrecja (łac. excretio ‘wydalanie’) – proces fizjologiczny polegający na usuwaniu zbędnych, szkodliwych lub będących w nadmiarze metabolitów oraz wody i elektrolitów (osmoregulacja). Wydalanie gazów oddechowych odbywa się w procesie respiracji.

U większości protistów niestrawione resztki ulegają egzocytozie. Nieliczne z jednokomórkowców wykształciły wyspecjalizowane organelle (np. wakuole orzęsków). Rośliny usuwają metabolity przez aparaty szparkowe. Zwierzęta wytworzyły wyspecjalizowane komórki (komórka płomykowa, wędrujące albo magazynujące nefrocyty), narządy i układy wydalnicze o stopniu zaawansowania zależnym od typu (np. protonefrydium u płazińców, metanefrydium u pierścienic, cewki Malpighiego u stawonogów, nerki u kręgowców). Wrotki żyjące w wodzie wydalają azotany i fosforany dostępne dla glonów i makrofitów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]