Zębowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°29′1″N 16°3′21″E
- błąd 38 m
WD 52°29'1.0"N, 16°3'20.9"E, 52°28'5.02"N, 16°5'7.69"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Zębowo
wieś
Ilustracja
Dzwonnica z figurą Matki Boskiej Niepokalanej
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat nowotomyski
Gmina Lwówek
Wysokość 90 m n.p.m.
Liczba ludności (2009) 811[1]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-310
Tablice rejestracyjne PNT
SIMC 0588281
Położenie na mapie gminy Lwówek
Mapa konturowa gminy Lwówek, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Zębowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zębowo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Zębowo”
Położenie na mapie powiatu nowotomyskiego
Mapa konturowa powiatu nowotomyskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Zębowo”
Ziemia52°29′01″N 16°03′21″E/52,483611 16,055833

Zębowowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Lwówek[2]. Na zachód od Zębowa rozciągają się większe kompleksy leśne[3].

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego[3].

W dokumentach z 1258 r. wzmiankowana jest jako wieś Zubowo (Subowo), posiadłość klasztoru benedyktynów w Lubiniu[5]. W dokumencie lokacyjnym Lwówka z 1419 wzmiankowana jest wieś Zembowo, własność szlachecka. W 1480 właściciel, Jan Turkowski sprzedał wieś Mikołajowi Niegolewskiemu. W XVI w wieś należała do rodu Lwowskich. W 1580 jako właściciela podano Marcina Lwowskiego (Ostroroga)[5]. Przynajmniej od 1793 należała do rodziny Łąckich z Lwówka[5].

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Zembowo należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski)[6]. Zembowo należało do okręgu lwowkowskiego i stanowiło część majątku Lwówek Zamek (niem. Neustadt), którego właścicielem był wówczas (1837) Antoni Łącki[6]. W skład rozległego majątku Lwówek Zamek wchodziło łącznie 36 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Zembowo liczyło 544 mieszkańców i 55 dymów (domostw)[6].

Około 1850 wieś należała do Niemca Bergera. Po śmierci Bergera wieś należała do hrabiego Zaręby.

W centrum wsi, przy rozwidleniu ul. Szkolnej i Pl. Św Jana wznosi się okazała murowana dzwonnica z figurą Matki Boskiej Niepokalanej i dzwonem z 1910, na którym umieszczona są słowa Soli Deo Gloria-Maria 1910 oraz inicjały S.J.K, prawdopodobnie osób. którzy wznieśli dzwonnicę. Dzwonnica zwieńczona jest drewnianą figurą Św. Jana Nepomucena.

Szkoła podstawowa powstała w 1905. Miejscowa parafia została założona w 1956 roku. Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi pochodzi z lat 2001-2003

[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • inne miejscowości o nazwie Zębowo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. woj. wielkopolskie >> pow. nowotomyski >> gmina Lwówek. Wszystkie dane dla miejscowości Zębowo. W: Bank Danych Lokalnych [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 31 października 2014].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 2575, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 31 października 2014]. 
  3. a b Jan Maj, Alicja Dziewulska: Mapa topograficzna Polski N-33-129/130: Poznań. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-150-X.
  4. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 18.
  5. a b c Zębowo, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 575.
  6. a b c Leon Plater: Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Ksie̜stwa Poznańskiego. Lipsk: Ksie̜garnia Zagraniczna (Librairie Étrangère), 1846, s. 201.