Zawieprzyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zawieprzyce
Brama wjazdowa pałacu
Brama wjazdowa pałacu
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat łęczyński
Gmina Spiczyn
Liczba ludności (2011) 832[1]
Strefa numeracyjna 81
Kod pocztowy 21-077[2]
Tablice rejestracyjne LLE
SIMC 0391377
Położenie na mapie gminy Spiczyn
Mapa lokalizacyjna gminy Spiczyn
Zawieprzyce
Zawieprzyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zawieprzyce
Zawieprzyce
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Zawieprzyce
Zawieprzyce
Położenie na mapie powiatu łęczyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łęczyńskiego
Zawieprzyce
Zawieprzyce
Ziemia51°22′49″N 22°46′13″E/51,380278 22,770278

Zawieprzycewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie łęczyńskim, w gminie Spiczyn[3][4].

We wsi na skarpie nad rzeką Wieprz znajdują się ruiny zamku wraz z zachowaną kaplicą.

Wieś stanowi sołectwo gminy Spiczyn[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś była dawną siedzibą magnacką. W XVI w. Zawieprzyce należały do Zawieprzskich herbu Janina, którzy posiadali tu zamek obronny. Kolejny właściciel, wojewoda wołyński Atanazy Miączyński, utworzył tzw. klucz zawieprzycki i przebudował stary zamek na barokowy pałac. Wiekowe lipy rosnące w tutejszym parku z pewnością pamiętają lato 1883 roku, kiedy to 16-letnia Marysia Skłodowska (późniejsza noblistka) spędzała tu wakacje w dworku stryja Ksawerego, który był dzierżawcą majątku w Zawieprzycach. Prochy jej dziadka spoczywają w rodzinnym grobowcu Skłodowskich na pobliskim cmentarzu w Kijanach.

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Zawieprzyce.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[6] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół pałacowy, XVII–XIX w., nr rej.: A/458 z 17.04.1956 i z 17.06.1970:
    • ruiny pałacu, XVII w.
    • lamus (spichrz), XVII w.
    • kaplica, XVII w.
    • oficyna, XVIII w., 1958–62
    • stajnie, k. XIX w.
    • brama wjazdowa, XVII w.
    • oranżeria, XVIII w.
    • park, XVIII – XIX w.

Na kopcu przed wzgórzem zamkowym stoi kolumna toskańska, pochodząca prawdopodobnie z końca XVII w. i będąca wotum ówczesnego właściciela Zawieprzyc, Atanazego Miączyńskiego, za szczęśliwy powrót z wyprawy wiedeńskiej[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych - Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Spiczyn. Urząd Gminy Spiczyn. [dostęp 2016-08-25].
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2018-09-30. [dostęp 2016-12-23].
  7. Michał Zalewski: Kolumna w Zawieprzycach koło Łęcznej. Kapliczki, krzyże i figury przydrożne. [dostęp 2017-06-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zawieprzyce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.