Zbieżność prawie jednostajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbieżność prawie jednostajna ciągu funkcji względem (pewnej) miary to rodzaj zbieżności ciągów funkcyjnych rozważany w teorii miary i analizie matematycznej. Pojęcie pojawiło się w sferze zainteresowań matematyków z początkiem XX wieku.

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Niech będzie ciągiem funkcji prawie wszędzie skończonych. – miara.
Mówimy, że ciąg jest zbieżny do funkcji prawie jednostajnie, względem miary (na zbiorze ), wtedy i tylko wtedy, gdy:

jest zbieżny jednostajnie do funkcji

Twierdzenia o zbieżności prawie jednostajnej[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]