Zbigniew Jagiełło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zbigniew Jagiełło
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 stycznia 1964
Strzelin
Zawód menedżer
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka pamiątkowa "Krzyż Solidarności Walczącej"

Zbigniew Jagiełło (ur. 23 stycznia 1964 w Strzelinie) – polski menedżer, Prezes Zarządu PKO Banku Polskiego S.A., członek Rady Związku Banków Polskich, w czasach PRL – działacz Solidarności Walczącej.

Życiorys[edytuj]

Młodość[edytuj]

Wiosną 1982 był współinicjator, wraz z Dariuszem Kędrą, powołania Młodzieżowego Ruchu Oporu „Solidarności” (MROS)[1]; uczestnik demonstracji i starć z ZOMO na ulicach Wrocławia, m.in. 31 sierpnia 1982, kiedy wraz z innymi członkami MROS stawiał zorganizowany, czynny opór atakującym manifestantów siłom milicyjnym. Od grudnia 1982 redaktor, drukarz i współorganizator kolportażu niezależnego pisma MROS „Wolna Polska”. W marcu 1983 współorganizator, popartej przez SW, opozycyjnej demonstracji we Wrocławiu, zaatakowanej przez ZOMO, uczestnik towarzyszącej manifestacji akcji ulotkowej. W 1984 współorganizator podziemnej struktury, która wydawała niezależne pismo „Solidarność Młodzieży”, redaktor, drukarz i kolporter pisma. W 1985 inicjator przystąpienia MROS do SW i przekształcenia organizacji w Młodzieżowy Ruch Oporu Solidarności Walczącej. Od 1985 działacz podziemnych struktur SW; autor publikacji w niezależnych wydawnictwach, współorganizator i koordynator pracy siatki podziemnych drukarni, współtwórca nowych ogniw SW. Od 1988 członek Komitetu Wykonawczego SW i współredaktor głównego wydania niezależnego dwutygodnika „Solidarność Walcząca”.

Wykształcenie[edytuj]

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Strzelinie (1983), Wydziału Informatyki i Zarządzania Politechniki Wrocławskiej (1989), absolwent Executive MBA w Gdańskiej Fundacji Kształcenia Menedżerów, Uniwersytetu Gdańskiego i Rotterdam School of Management Erasmus University.

Kariera zawodowa[edytuj]

Od 1995 roku pracownik instytucji rynku kapitałowego. Karierę rozpoczynał w Pioneer Pierwszym Polskim Towarzystwie Funduszy Inwestycyjnych S.A. kierując biurem regionalnym we Wrocławiu. Pod koniec 1996 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie najpierw jako dyrektor sprzedaży i dystrybucji, a od 1998 roku jako Wiceprezes Zarządu współtworzył PKO/Credit Suisse TFI S.A. W 2000 roku objął funkcję Prezesa Zarządu Pekao/Alliance TFI S.A. W 2001 roku, po połączeniu Pekao/Alliance TFI S.A. z Pioneer Pierwszym Polskim Towarzystwem Funduszy Inwestycyjnych S.A. powołany na Prezesa Zarządu lidera polskiego rynku funduszy inwestycyjnych – Pioneer Pekao TFI S.A. i Pioneer Pekao Investment Management S.A. W 2006 roku objął funkcję szefa dystrybucji Pioneer Investments w regionie Europy Centralnej i Wschodniej (CEE). Był przewodniczącym Rady Nadzorczej Pekao Financial Services Sp. z o.o., wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Pekao Pioneer PTE S.A., członkiem Rady Nadzorczej spółki giełdowej Ciech S.A. oraz członkiem Rady Nadzorczej Banku Pocztowego S.A. Pełnił także funkcję Przewodniczącego Rady Izby Zarządzających Funduszami i Aktywami. W dniu 14 września 2009 roku powołany na stanowisko Prezesa Zarządu PKO Bank Polski. Jest Członkiem Zarządu Związku Banków Polskich oraz międzynarodowej organizacji Institut International D’Etudes Bancaires. Pełni funkcję Przewodniczącego Rady Programowej Kongresu Bankowości Detalicznej organizowanego przez Gdańską Akademię Bankową.

Zasługi i wyróżnienia[edytuj]

  • W 2007 roku został przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
  • W 2007 roku został laureatem „Orła” „Rzeczpospolitej i zwycięzcą konkursu „Lider Polskiego Biznesu”.
  • W 2008 roku uhonorowany Medalem Solidarności Społecznej za propagowanie idei społecznej odpowiedzialności biznesu.
  • W 2010 otrzymał Krzyż Solidarności Walczącej[2]
  • W 2012[3] roku został wyróżniony w konkursie „TOP 20 Najlepsi Menedżerowie w Polskiej Gospodarce”. W gronie czołowych polskich menedżerów znalazł się także w latach: 2014[4] i 2015[5].
  • W 2012 roku środowisko bankowców uhonorowało go tytułem Bankowego Menedżera Roku 2011[6]. Ponownie ten tytuł otrzymał też w 2015 i 2017 roku[7].
  • W 2012 roku znalazł się w „Złotej 10” najefektywniejszych prezesów oraz w zestawieniu „10 TOP Profesjonalistów 2012”[8].
  • W 2013 roku otrzymał tytuł Wizjonera 2013 za wkład w rozwój sektora finansowego w Polsce[9].
  • W 2014 znalazł się w gronie „25 Najcenniejszych Menedżerów Świata Finansów”.
  • W 2015 został laureatem eDukata – nagrody za wizję rozwoju płatności bezgotówkowych w kraju i skuteczne zbudowanie koalicji ponad podziałami konkurencyjnymi[10].
  • W 2015 otrzymał nagrodę w kategorii Outstanding CEO Philanthropist w konkursie Responsible Business Awards[11].
  • W 2017 roku uhonorowany Nagrodą Lesława A. Pagi za wkład w rozwój polskiej gospodarki i promocję wysokich standardów działania rynku finansowego w Polsce[12].  

Przypisy

Bibliografia[edytuj]