Zdzisław Jankowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdzisław Jankowski
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1943
Rychwał
Poseł IV kadencji Sejmu
Okres od 19 października 2001
do 18 października 2005
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej

Zdzisław Kazimierz Jankowski (ur. 18 lutego 1943 w Rychwale) – polski polityk, działacz związkowy, technik mechanik, samorządowiec, działacz sportowy, poseł na Sejm IV kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1968 ukończył Technikum Mechaniczne w Zespole Szkół Zawodowych im. Mikołaja Kopernika w Koninie. W latach 60. prowadził gospodarstwo rolne, a także pracował jako monter w Energomontażu Północ. W okresie 1963–1964 był operatorem w Przedsiębiorstwie Transportowym w Koninie. Pracował też jako ślusarz w Konińskim Przedsiębiorstwie Budowlanym. Od 1970 był zatrudniony jako specjalista techniczny w Zespole Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin S.A. w Koninie. Działał w Ludowych Zespołach Sportowych. Przez wiele lat kierował LZS w Rychwale.

Jest autorem książek Zatrzymać grabież Polski i Sam w Sejmie jak Rejtan.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. należał do PZPR. W latach 1994–2001 pełnił funkcję radnego miasta Rychwał. Od 1996 do 2008 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Solidarności 80. Równocześnie przewodniczył zarządowi regionu wielkopolskiego tego związku. W 2001 zasiadł we władzach wojewódzkich Związku Zawodowego „Samoobrona”.

W wyborach w 2001, otrzymawszy 7446 głosów, został posłem IV kadencji wybranym z listy Samoobrony RP w okręgu konińskim. Pracował w Komisji Skarbu Państwa oraz Komisji Gospodarki. W 2003 został wykluczony z tej partii[1]. W tym samym roku współtworzył Polską Rację Stanu, w której objął funkcję wiceprzewodniczącego[2]. Następnie przeszedł do Ligi Polskich Rodzin. W lipcu 2005 wystąpił z LPR i wrócił do Samoobrony RP, w wyborach parlamentarnych w tym samym roku z jej listy bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (otrzymał 1557 głosów[3]).

Następnie współpracował z Samoobroną Patriotyczną. W 2008 współtworzył partię Polska Patriotyczna, w której do 2018 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego. W 2010 zgłosił swoją kandydaturę w przedterminowych wyborach prezydenckich z ramienia tego ugrupowania, jednak została ona odrzucona przez Państwową Komisję Wyborczą[4]. W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował z listy Polski Patriotycznej do sejmiku wielkopolskiego[5]. W 2011 wszedł w skład rady przedstawicieli Konwentu Narodowego Polskiego[6]. W wyborach samorządowych w 2014 bezskutecznie ubiegał się o urząd burmistrza Rychwała (otrzymał 3,83% głosów i zajął ostatnie miejsce spośród czterech kandydatów)[7]. W wyborach prezydenckich w 2015 zgłosił swój komitet, reprezentując partię Związek Słowiański[8], jednak nie zebrał wystarczającej do rejestracji kandydatury liczby podpisów. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku był kandydatem Polski Patriotycznej do Senatu, zajmując przedostatnie, 6. miejsce w okręgu[9]. W 2017 został wiceprzewodniczącym Związku Słowiańskiego[10] (był nim do 2019, pozostając potem w zarządzie tej partii). Pozostał jednocześnie czołowym działaczem Polski Patriotycznej. W wyborach parlamentarnych w 2019 otwierał listę Akcji Zawiedzionych Emerytów Rencistów w okręgu konińskim, będąc także szefem sztabu okręgowego tej partii[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]