Zygmunt Godyń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zygmunt Godyń (ur. 4 sierpnia 1910 Stara wieś koło Bielska Białej, zm. 14 sierpnia 1979 w Carshalton w Wielkiej Brytanii) – polski historyk wojskowości, badacz i popularyzator historii kawalerii polskiej, rotmistrz, leśnik, ornitolog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Politechniki Lwowskiej (tamże asystent). Uczestnik kampanii wrześniowej, następnie w latach 1939-1947 żołnierz Polskich sił Zbrojnych na Zachodzie (m.in. oficer II Oddziału na placówce w Lizbonie; organizował przerzut żołnierzy polskich do Wielkiej Brytanii). Po wojnie pozostał na emigracji. Redaktor naczelny pisma "Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej" (od 1963).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Jazda polska od wybuchu I. wojny światowej, Londyn 1953.
  • Szlakiem Ułanów Chrobrego: zarys historii 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich im. Króla Bolesława Chrobrego, pod red. Stanisława Zakrzewskiego i Zygmunta Godynia, Londyn: Wydawnictwo "Przeglądu Kawalerii i Broni Pancernej" 1973.
  • Straty spośród kawalerzystów i pancernych z rąk sowieckich w II. wojnie światowej, Londyn 1976 (wyd. 2 - Warszawa: Qlco Agencja Reklamowo-Wydawnicza 2015).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


[1]