Zygmunt Meyer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Meyer
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1944
Swornegacie
Marszałek województwa zachodniopomorskiego
Okres od 9 grudnia 2002
do 18 grudnia 2006
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik Józef Faliński
Następca Norbert Obrycki
Odznaczenia
POL Polonia Restituta Oficerski BAR.svg POL Polonia Restituta Kawalerski BAR.svg

Zygmunt Jan Meyer (ur. 9 maja 1944 w miejscowości Swornegacie) – polski naukowiec, profesor, polityk, w latach 2002–2006 marszałek województwa zachodniopomorskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1968 studia na Wydziale Budownictwa Lądowego i Wodno-Melioracyjnego Politechniki Szczecińskiej, po których podjął pracę na tej uczelni. W 1974 uzyskał stopień doktora, w 1983 stopień doktora habilitowanego na Politechnice Gdańskiej. W 1992 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk technicznych.

W pracy naukowej specjalizuje się w budownictwie wodnym i geotechnice. Opublikował m.in. sześć pozycji książkowych z zakresu inżynierii środowiska. Należy do licznych towarzystw naukowych. W latach 1979–1984 był prodziekanem, a od 1990 do 1996 dziekanem Wydziału Budownictwa i Architektury Szczecińskiej. Pomiędzy tymi okresami zajmował stanowisko prorektora Politechniki Szczecińskiej. Od 1984 kieruje Katedrą Geotechniki Politechniki Szczecińskiej i następnie ZUT.

W latach 1991–1998 był dyrektorem Przedsiębiorstwa Usług Inwestycyjnych "Eko-Inwest" S.A. w Szczecinie. Od lipca 1999 do lutego 2003 pełnił funkcję prezydenta Euroregionu Pomerania.

We wrześniu 1999 był założycielem Wyższej Szkoły Integracji Europejskiej w Szczecinie, do grudnia 2002 zajmował stanowisko rektora tej uczelni. Od 9 grudnia 2002 do 18 grudnia 2006 sprawował urząd marszałka województwa zachodniopomorskiego (wybrany przez radnych SLD i Samoobrony). W wyborach samorządowych w 2006 z ramienia Lewicy i Demokratów został wybrany na radnego sejmiku zachodniopomorskiego (w 2010 nie ubiegał się o reelekcję).

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim (1987) i Krzyżem Oficerskim (1998) Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]