Daromin

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Artykuł 50°45′59″N 21°36′51″E
- błąd 39 m
WD 50°45'59.0"N, 21°36'51.1"E, 50°46'11.32"N, 21°37'1.70"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Daromin
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Wilczyce
Liczba ludności (2019-12-31) 395[1]
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-612[2]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0809351
Położenie na mapie gminy Wilczyce
Mapa konturowa gminy Wilczyce, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Daromin”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Daromin”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Daromin”
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa konturowa powiatu sandomierskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Daromin”
Ziemia50°45′59″N 21°36′51″E/50,766389 21,614167

Darominwieś sołecka[3] w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[4].

Prywatna wieś duchowna położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie sandomierskim województwa sandomierskiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Kościół pw. Matki Bożej Królowej Polski, został wybudowany w 1972 w miejsce drewnianego w erygowanej w roku 1937 Parafii Matki Bożej Królowej Polski w Darominie.

Pierwszy, drewniany kościół z 1937 roku, projektu Michała Niedzielskiego, uległ zniszczeniu podczas walk w 1944 r.

Części wsi[edit | edit source]

Integralne części wsi Daromin[6][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
0809368 Błota część wsi
0809374 Dworskie część wsi
0809380 Gościniec część wsi
0809397 Kolonie część wsi
0809405 Sadłowskie Kolonie część wsi
0809411 Suche Łąki część wsi

Historia[edit | edit source]

Daromin, w dokumentach Daronino, u Długosza Duronyn, wieś w powiecie sandomierskim, parafii Jankowice.

Wymieniony w akcie uposażenia klasztoru klarysek w Zawichoście, jako wieś, należąca do grodu w Zawichoście. (Kod. Mał., I, 53).

W połowie XV w. własność klasztoru Panien Klarysek św. Andrzeja w Krakowie[a], miała 18 łanów kmiecych karczmę z rolą, folwark i sołtystwo z folwarkiem, 3 łany kmiece.
Dziesięcinę, wartości do 33 grzywien pobierał biskup krakowski. Przy wsi leżały wielkie łąki, powstałe na rolach, istniejącej tu poprzednio wsi: Brześciany, zabrane następnie przez króla i oddane grodowi w Sandomierzu. (Długosz L.B.t.II s.496, t.III s.316)[8].

Więcej o Darominie w wieku XIX → Daromin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 906. w słowniku

Uwagi[edit | edit source]

  1. Do kościoła przylega klasztor postawiony na planie nieregularnego czworoboku , z wirydarzem pośrodku. Zbudowany został około 1325 r. z fundacji Władysława Łokietka, do niego zostały przeniesione Panny Klaryski z Zawichostu

Przypisy[edit | edit source]

  1. Liczba ludności stale zameldowana w gminie Wilczyce, stan na dzień 31.12.2019 r.. wilczyce.pl. [dostęp 2020-03-20].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 206 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. Jednostki pomocnicze gminy Wilczyce. Urząd Gminy Wilczyce. [dostęp 2015-04-18].
  4. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-10].
  5. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapy, plany, Warszawa 1993, k. 3.
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014-03-09]. 
  7. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  8. Daromin, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 388.

Linki zewnętrzne[edit | edit source]