Émile Verhaeren
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
21 maja 1855 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
27 listopada 1916 |
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
![]() |
Émile Adolphe Gustave Verhaeren (ur. 21 maja 1855 w Sint-Amands koło Antwerpii, zm. 27 listopada 1916 w Rouen) – poeta belgijski tworzący w języku francuskim[1][2][3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w zamożnej rodzinie. W jego domu rodzinnym rozmawiano po francusku, w szkole używał dialektu brabanckiego, jednego z dialektów flamandzkich. Studiował prawo na katolickim uniwersytecie w Lowanium.
Po studiach w salonie literackim Edmonda Picarda w Brukseli poznał pisarzy i artystów awangardy. Zrezygnował z zawodu prawnika i zajął się krytyką artystyczną i poezją. W roku 1883 opublikował zbiór wierszy zatytułowany Les flamandes poświęcony swoim stronom rodzinnym, który spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem w kręgach awangardy, lecz stał się przyczyną skandalu w rodzinnej okolicy.
Następnie wydał dalsze zbiory poezji: Les moines, Les soirs, Les débâcles i Les flambeaux noirs.
W roku 1891 ożenił się z malarką Marthe Massin i zamieszkał na stałe w Brukseli. Po wydaniu kolejnych trzech zbiorów poezji miłosnej (Les heures claires, Les heures d'après-midi, Les heures du soir) zwrócił się ku tematyce społecznej w zbiorach Les campagnes hallucinées, Les villes tentaculaires, Les villages illusoires. Te wiersze przyniosły Émilowi Verhaerenowi sławę. Wszedł w krąg twórców awangardy, jak Georges Seurat, Paul Signac, Auguste Rodin, Edgar Degas, Henry van de Velde, Maurice Maeterlinck, Stéphane Mallarmé, André Gide, Rainer Maria Rilke i Stefan Zweig.
Po wybuchu I wojny światowej tworzył cykle wierszy pacyfistycznych La Belgique sanglante, Parmi les cendres i Les ailes rouges de la Guerre. Wiele podróżował, by dotrzeć ze swoimi wierszami do jak najliczniejszego grona słuchaczy. W trakcie jednej z podróży wsiadając do ruszającego pociągu poniósł śmierć w wypadku.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Verhaeren Émile, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2018-02-25] .
- ↑ Émile Verhaeren, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2018-02-25] (ang.).
- ↑ Émile Verhaeren. biografiasyvidas.com. [dostęp 2018-02-25]. (hiszp.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jean-Marie Culot, Bibliographie de Émile Verhaeren, éditions Duculot, 1954.
- Béatrice Worthing, Émile Verhaeren (1855-1916), Paris, Mercure de France, 1992.
- Vincent Leroy, Le Poète belge Émile Verhaeren, Soignies, éditions Azimuts, 2006.
- Stefan Zweig: Émile Verhaeren. gutenberg.org, 1914. [dostęp 2018-02-25]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Émile Verhaeren − zbiór polskich przekładów utworów poety
- Utwory Émile Verhaerena w serwisie Wolne Lektury
- Émile Verhaeren – dzieła w bibliotece Polona
- ISNI: 0000000122776684
- VIAF: 27072663
- ULAN: 500238325
- LCCN: n50014305
- GND: 118768085
- NDL: 00459676
- LIBRIS: khwz1k131fjq1w8
- BnF: 11927975b
- SUDOC: 027987280
- SBN: RAVV047609
- NLA: 35579994
- NKC: jn20010601101
- DBNL: verh070
- RSL: 000153620, 000153702
- BNE: XX1648916
- NTA: 069027811
- BIBSYS: 90054493
- CiNii: DA03799673
- Open Library: OL18541A
- PLWABN: 9810547038405606
- NUKAT: n97083221
- J9U: 987007269391705171
- PTBNP: 56780
- CANTIC: a11735648
- LNB: 000022971
- NSK: 000033210
- CONOR: 58333795
- BNC: 000040232
- ΕΒΕ: 67398
- BLBNB: 000625490
- KRNLK: KAC201770540
- LIH: LNB:V*384936;=BT
- RISM: people/30064594
- Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lowanium
- Belgijscy dramaturdzy
- Belgijscy krytycy
- Belgijscy pisarze francuskojęzyczni
- Belgijscy poeci XIX wieku
- Belgijscy poeci XX wieku
- Dramaturdzy francuskojęzyczni
- Dramaturdzy XIX wieku
- Dramaturdzy XX wieku
- Ofiary wypadków kolejowych
- Poeci francuskojęzyczni
- Symboliści (pisarze)
- Urodzeni w 1855
- Zmarli w 1916