Łuszczycowe zapalenie stawów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łuszczycowe zapalenie stawów
arthropatia psoriatica
Ciężka postać łuszczycowego zapalenia stawów
Ciężka postać łuszczycowego zapalenia stawów
ICD-10 L40.5
Łuszczyca stawowa
ICD-10 M07.0
Łuszczycowa artropatia z dominującymi zmianami w stawach międzypaliczkowych dalszych
ICD-10 M07.1
Łuszczycowe okaleczające zapalenie stawów
ICD-10 M07.2
Łuszczycowa spondyloartropatia
ICD-10 M07.3
Inne łuszczycowe artropatie
ICD-10 M09.0
Młodzieńcze zapalenie stawów w przebiegu łuszczycy

Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis) – zapalne schorzenie stawów, występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Choroba często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony, co odróżnia ją od reumatoidalnego zapalenia stawów. W przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwszy opisał je Pierre Bazin w 1860, następnie szczegółowy opis przedstawił Charles Bourdillon w 1888. W 1964 American College of Rheumatology uznało je za oddzielną jednostkę chorobową.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

  • zapalenie stawów:
    • międzypaliczkowych bliższych i dalszych
    • krzyżowo-biodrowych
    • stawów kręgosłupa
    • nadgarstkowych (rzadko)
    • śródstopno-paliczkowych (rzadko)
  • entezopatia, zapalenie przyczepów ścięgien
  • zapalenie palców (dactylitis)
  • zmiany skórne
  • zmiany paznokciowe
  • zmiany pozastawowe

Postaci kliniczne[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono pięć typów ŁZS:

  1. Asymetryczna postać nielicznostawowa
  2. Postać osiowa
  3. Symetryczna postać wielostawowa przypominająca RZS
  4. Artropatia paliczków dystalnych
  5. Arthritis mutilans

Różnicowanie[edytuj | edytuj kod]

Diagnostyka różnicowa ŁZS obejmuje[1]:

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

W terapii zastosowanie znajdują najczęściej niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz dostawowe iniekcje kortykosterydów. W ciężej przebiegających przypadkach, gdy choroba dotyczy większej ilości stawów, konieczna bywa immunosupresja, najczęściej z użyciem metotreksatu skojarzonego z cyklosporyną. Zarejestrowane też zostały następujące leki biologiczne :

Prowadzi się również badania kliniczne nad innymi lekami biologicznymi m.in.:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marek Brzosko: Reumatologia kliniczna. Szczecin: Wydawnictwo Pomorskiej Akademii Medycznej, 2007, s. 56-59. ISBN 978-83-89318-84-8.

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.