Świętopełk (książę pomorski)
Świętopełk (łac. Suatopolc) – książę pomorski.
Był synem Świętobora, prawdopodobnie z którym został około 1106 roku wypędzony z Pomorza.
Po zwycięstwie nad Pomorzanami odniesionym 10 sierpnia 1109 roku Bolesław III Krzywousty, książę Polski, nadał Świętopełkowi Nakło. Próby prowadzenia samodzielnej polityki sprowadziły na niego w 1112 roku najazd wojsk polskich. Po trzymiesięcznym oblężeniu Nakła Świętopełk zapłacił Krzywoustemu okup i oddał syna (nieznanego imienia).
W 1113 roku ponownie wystąpił przeciw Krzywoustemu, czym sprowokował jego wyprawę. Polski książę zajął najpiew Wyszogród, a następnie Nakło, którego obrońcy na próżno oczekiwali odsieczy Świętopełka.
Dalsze losy Świętopełka nie są pewne. Wiadomo, że w 1119 roku Bolesław III Krzywousty pokonał dwóch książąt pomorskich, z których jednego wygnał, a drugiego wziął do niewoli. Sądzi się, że jednym z nich mógł być Świętopełk[1].
W 1121 roku zginął Świętopełk, książę odrzański. Według części badaczy był identyczny ze Świętopełkiem synem Świętobora (Karol Maleczyński, Zygmunt Wojciechowski); inni z kolei identyfikują Świętopełka księcia odrzańskiego ze Świętopełkiem księciem Chyżan, którego ziemie w 1121 roku najechał saski książę Lotar z Supplinburga[2].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Labuda G., Świętopełk ks. Chyżan, Słownik starożytności słowiańskich, t. 5, 1975, s. 586-587.
- Labuda G., Świętopełk syn Świętobora, Słownik starożytności słowiańskich, t. 5, 1975, s. 586.
| Poprzednik Świętobor |
Książę gdański 1106-ok.1113 |
Następca Sobiesław I Gdański |

