Lotar III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lotar III
Divina favente clementia Romanorum imperator semper Augustus – z Bożej łaski cesarz rzymski, po wieki August
Lotar III.JPG
Król Niemiec
Okres panowania od 1125
do 1137
Poprzednik Henryk V
Następca Konrad III Hohenstauf
Święty Cesarz Rzymski
Okres panowania od 1133
do 1137
Poprzednik Henryk V
Następca Konrad III Hohenstauf
Dane biograficzne
Dynastia Supplinburgowie
Urodziny 1075
Śmierć 4 grudnia 1137
Ojciec Gerhard von Supplinburg
Matka Jadwiga von Formbach
Żona Rycheza von Northeim
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Lotar III z Supplinburga (ur. 1075, zm. 4 grudnia 1137) – książę Saksonii od 1106, król Niemiec od 1125, Święty Cesarz Rzymski od 1133.

Życie i panowanie[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z saskiego rodu, jego ojcem był Gerhard von Supplinburg, hrabia Harzgau, matką Jadwiga von Formbach, która owdowiawszy poślubiła w 1080 r. księcia Lotaryngii Teodoryka II.

Po śmierci Magnusa Billunga, ostatniego księcia Saksonii z rodu Billungów, w 1106 Henryk V nadał mu księstwo Saksonii w zamian za pomoc, jakiej udzielił mu Lotar w jego walce ze swoim ojcem Henrykiem IV. Później jednak wszedł w spór z cesarzem. W 1115 pokonał cesarza w bitwie pod Welfesholtz, powstrzymując tym samym próby podporządkowania go władzy centralnej.

24 sierpnia 1125 na zjeździe książąt niemieckich w Moguncji został wybrany królem rzymskim (niemieckim) wbrew woli Henryka V, który umierając wyznaczył na następcę tronu władcę Szwabii Fryderyka II Hohenstaufa. W latach 1128-1130 musiał stawić czoła opozycji Hohenstaufów, którzy kontrolowali Szwabię, Górną Lotaryngię i Frankonię. Odmówili zwrotu dóbr królewskich odziedziczonych po Henryku V a w 1127 roku wybrali nawet swojego antykróla Konrada III. Wykorzystując i umiejętnie wygrywając podwójną elekcję papieży, został w 1133 koronowany na cesarza rzymskiego przez Innocentego II i uzyskał od papieża potwierdzenie cesarskich praw do zwierzchnictwa lennego nad biskupami. W 1135 roku Lotar wreszcie zmusił Staufow do posłuszeństwa i zlikwidował dwuwładzę w Niemczech.

W latach 1136-1137 przeprowadził udaną kampanię na Sycylii, zakończoną przyłączeniem Apulii do cesarstwa jako lenna. W 1134 roku osadził Albrechta Niedźwiedzia w Marchii Północnej a w 1136 roku Konrada Wettyna w Marchii Miśnieńskiej i Łużyckiej, dając obu za zadanie podporządkowanie Niemcom terenów połabskich. W 1135 król Danii Eryk II Pamiętny uznał się jego wasalem i wszedł do Reichstagu. Doprowadził do zakończenia wojny polsko-czeskiej, przypieczętowanego podporządkowaniem księcia Bolesława Krzywoustego i zapłaceniem przez Polskę trybutu. Co więcej, Bolesław musiał uznać Pomorze Zachodnie i Rugię jako lenna cesarstwa (traktat w Merseburgu).

Lotar III zmarł podczas drugiej wyprawy przeciw Normanom na Sycylię. Nie miał męskiego potomka, dzięki czemu został wybrany na króla przez niechętnych monarchii dziedzicznej książąt niemieckich, ale tym samym nie pozostawił dziedzica.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Lotar III był żonaty z Rychezą von Northeim. Miał córkę Gertrudę.

Imię[edytuj | edytuj kod]

Lotar po wyborze na króla przyjął imię Lotar III, mimo, że Lotar II był jedynie królem Lotaryngii. Uznano jednak, że jako członek dynastii Karolingów i władca państwa, które stało się ostatecznie częścią Świętego Cesarstwa, jest poprzednikiem Lotara III. Imię Lotar II z Arles"Lotar II nosił też król Włoch w latach 948–950. Część historyków określa jednak Lotara z Supplinburga mianem Lotar II.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Czapliński, A. Galos, W. Korta, Historia Niemiec, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1981. ISBN 83-04-00444-5
  • J. A. Gierowski, Historia Włoch, Ossolineum, Wrocław 1999, ISBN 83-04-04432-3
  • T. Manteuffel, Historia Powszechna – Średniowiecze, PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-08685-8
  • J.-F. Noel, Święte Cesarstwo, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 1998. ISBN 83-86857-95-1
  • M. Serwański, J. Dobosz (red.), Słownik władców Europy średniowiecznej, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2002. ISBN 83-86138-50-5
  • B. Zientara, Historia powszechna średniowiecza, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2002, ISBN 83-85660-94-1


Poprzednik
Magnus Billung
Coat of arms of Saxony.svg Książę Saksonii
1106-1137
Coat of arms of Saxony.svg Następca
Henryk II Dumny
Poprzednik
Henryk V
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Król Niemiec
1125-1137
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Następca
Konrad III Hohenstauf
Poprzednik
Henryk V
Holy Roman Empire Arms-double head.svg Święty Cesarz Rzymski
1133-1137
Holy Roman Empire Arms-double head.svg Następca
Fryderyk I Barbarossa