Żabuti czarny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Żabuti czarny
Geochelone carbonaria[1]
(Spix, 1824)
Geochelone carbonaria
Geochelone carbonaria
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd żółwie
Rodzina żółwie lądowe
Rodzaj Geochelone
Gatunek żabuti czarny
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żabuti czarny[2], żółw leśny[3] (Geochelone carbonaria) – gatunek gada z podrzędu żółwi skrytoszyjnych z rodziny żółwi lądowych. Długość pancerza do 50 cm; pancerz prawie równomiernie czarny z żółtozłocistym lub pomarańczowymi plamkami układających się w kształcie aureoli. Głowa ciemna, cytrynowożółta lub czerwono cętkowana, nogi pokryte cynobrowoczerwonymi i rubinowoczerwonymi łuskami. Nie wyróżnia się podgatunków a jedynie formy różniące się ubarwieniem i gabarytami.

Występowanie: Ameryka Południowa, od północnej Brazylii, aż po północną Argentynę i Boliwię. Na wielu Wyspach Karaibskich wprowadzony w celach konsumpcyjnych.

Środowisko: Porośnięte palmami i okresowo zalewane sawanny.

Zachowanie: W czasie dużych upałów poszukuje terenów wilgotnych. W warunkach terrarium bardzo ciekawski, kontaktowy i aktywny stąd trzeba mieć na uwadze, że terrarium powinno być dość pokaźnych rozmiarów.

Odżywianie: W naturze zjadają zioła, opadłe owoce, kwiaty, zwierzęta bezkręgowe,padlina, odchody zwierząt, przede wszystkim larwy owadów. W warunkach hodowli podajemy zwykle mniszek lekarski, babkę lancetowatą, cykorię, pomarańcze, banany, jabłka, śliwki, dżdżownice, zoofobasy, mączniki, krewetki, mięso drobiowe czy wołowe. Zwierzęta karmimy codziennie lub co 2 dni w zależności od wieku i pory roku. Istotne jest aby uzupełniać dietę o wapń w postaci komercyjnych preparatów zawierających węglan wapnia czy też podając sepię czy skorupki jajek.

Hodowla W Europie coraz częściej hodowany. Z powodzeniem rozmnażany w niewoli co zaowocowało wyhodowaniem wielu form barwnych w tym albinotycznej, anerytrystycznej, calico, pastelowej itp. Bardzo atrakcyjny ze względu na swe ubarwienie i przyjazne usposobienie. Warunki w terrarium powinny być zbliżone do tych w naturze. Należy w nim utrzymać wysoką wilgotność rzędu 50-70% i temperaturę w granicach 22–30 °C. Trzeba pamiętać o stałym dostępie do świeżej wody najlepiej w postaci pokaźnego basenu.

Zagrożenie i ochrona: Dotychczas nie poznano liczebności gatunku na obszarach jego występowania. Wyraźne zmniejszenie populacji w Gujanie i Surinamie, gdzie na gatunek ten polowano z psami specjalnie tresowanymi do tego celu. Osobniki importowane do Europy pochodzą zwykle z ferm zlokalizowanych w Brazylii, Gujanie, Karaibach, Barbadosie.

Ujęty w załączniku II CITES i aneksie B UE.

[edytuj] Zobacz też

Glyptemys insculpta – również nazywany żółwiem leśnym.

Przypisy

  1. Geochelone carbonaria w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 364. ISBN 83-01-14344-4. 
  3. Jerzy Gosławski, Adam Hryniewicz: Żółwie w domu. Warszawa: Wydawnictwo Spółdzielcze, 1992. ISBN 83-209-0741-1. 

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach