Żmija sykliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żmija sykliwa
Bitis arietans[1]
(Merrem, 1820)
Żmija sykliwa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Rodzina żmijowate
Podrodzina żmije
Rodzaj Bitis
Gatunek żmija sykliwa
Podgatunki
  • B. a. arietans (Merrem, 1820)
  • B. a. somalica Parker, 1949
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żmija sykliwa (Bitis arietans) – gatunek jadowitego węża z rodziny żmijowatych. Średnia długość – ok. 1 metra. Występowanie: Afryka i Półwysep Arabski. Naturalne siedlisko to tereny trawiaste, zarośla, okolice górskie i półpustynne. Ze względu na szeroki zasięg występowania, osobniki z różnych części Afryki mogą się od siebie różnić ubarwieniem i wzorami. Ma krępe, masywne ciało, szeroką głowę, i charakterystyczny jodełkowaty wzór. Oczy są małe z pionową źrenicą. Jamki termiczne usytuowane są z przodu, a zęby jadowe są ruchome. Łuski są wręgowane, matowe i chropowate. Jest aktywna za dnia. Żmija ta jest jajożyworodna, a w jednym miocie może znaleźć się do 50 młodych (rekord 156). Wąż ten odpowiada za wiele poważnych ukąszeń, ponieważ jego ubarwienie idealnie go maskuje, przez co łatwo go nadepnąć. Jad tego węża niszczy komórki krwi powodując rozległe uszkodzenia tkanek. Odżywia się głównie gryzoniami. Nie poluje aktywnie, ale wyczekuje dobrze ukryta, aż ofiara podejdzie na tyle blisko, że może ją ukąsić. Następnie pozwala jej odejść. Po chwili wąż dzięki węchowi i zmysłowi termicznemu odszukuje zdobycz (która jest już martwa) i połyka ją od strony głowy. Mimo silnie działającego jadu ma całkiem sporo naturalnych wrogów – ptaki drapieżne, m.in. sekretarz, a także mangustowate. Żmija sykliwa może wprowadzić nawet 350 mg jadu w pojedynczym ukąszeniu. Do zabicia dorosłego człowieka wystarczy 100 mg tego jadu. Zgon następuje zwykle w ciągu czterech dni.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki B. arietans[2]:

  • Bitis arietans arietans
  • Bitis arietans somalica

Przypisy

  1. Bitis arietans w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Bitis arietans (ang.). The Reptile Database. [dostęp 6 września 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Christopher Mattison: Atlas węży. Warszawa: Solis Andrzej Koper, 2006. ISBN 8387112518.