Żmijakowate
| Żmijakowate | |
| Ophichthidae[1] | |
| Rafinesque, 1815 | |
 Przedstawiciel rodziny – Myrichthys maculosus |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Podgromada | nowopłetwe |
| Infragromada | doskonałokostne |
| Nadrząd | elopsopodobne |
| Rząd | węgorzokształtne |
| Rodzina | żmijakowate |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Żmijakowate[2], wężorybowate[3] (Ophichthidae) – rodzina ryb, najliczniejsza w gatunki w rzędzie węgorzokształtnych (Anguilliformes). Nie mają znaczenia użytkowego.
Spis treści |
Zasięg występowania [edytuj]
Przybrzeżne wody morskie, słodkie i słonawe strefy tropikalnej i umiarkowanej. Zajmują różnorodne siedliska – od mulistych estuariów po rafy koralowe – oraz różne głębokości, od płytkich wód przybrzeżnych do 800 m p.p.m., a nawet głębiej. Większość spotykana jest jednak w wodach o głębokości mniejszej niż 200 m. Ryby z rodzaju Benthenchelys są typowo pelagiczne.
Cechy charakterystyczne [edytuj]
Ciało bardzo wydłużone, cienkie, często kontrastowo ubarwione. Niektóre gatunki mają ubarwienie podobne do węży morskich występujących na tym samym obszarze. Długa płetwa grzbietowa, u przedstawicieli podrodziny Ophichthinae brak płetwy ogonowej. Płetwy brzuszne małe lub nie występują. Ostro zakończony ogon wykorzystują do szybkiego zakopywania się w dnie. Niektóre gatunki uważano za pasożyty[4], ponieważ znajdowano je w jamie brzusznej większych drapieżników. Okazało się jednak, że próbując się wydostać ostrym ogonem przebijały ścianę żołądka napastnika.
Żmijakowate żywią się bezkręgowcami i małymi rybami. Aktywne w nocy, w ciągu dnia kryją się w dostępnych kryjówkach lub zagrzebują w piaszczystym lub mulistym dnie. Larwy typu leptocefal.
Klasyfikacja [edytuj]
Rodzaje zaliczane do tej rodziny są zgrupowane w podrodzinach Myrophinae, Ophichthinae[5]:
Ahlia — Allips — Aplatophis — Aprognathodon — Apterichtus — Asarcenchelys — Bascanichthys — Benthenchelys — Brachysomophis — Caecula — Callechelys — Caralophia — Cirrhimuraena — Cirricaecula — Dalophis — Echelus — Echiophis — Ethadophis — Evips — Glenoglossa — Gordiichthys — Hemerorhinus — Herpetoichthys — Hyphalophis — Ichthyapus — Kertomichthys — Lamnostoma — Leiuranus — Leptenchelys — Letharchus — Lethogoleos — Leuropharus — Luthulenchelys — Malvoliophis — Mixomyrophis — Muraenichthys — Myrichthys — Myrophis — Mystriophis — Neenchelys — Ophichthus — Ophisurus — Paraletharchus — Phaenomonas — Phyllophichthus — Pisodonophis — Pseudomyrophis — Quassiremus — Rhinophichthus — Schismorhynchus — Schultzidia — Scolecenchelys — Scytalichthys — Skythrenchelys — Stictorhinus — Xestochilus — Xyrias — Yirrkala
Znany z eocenu rodzaj:
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Ophichthidae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
- ↑ Eugeniusz Grabda, Tomasz Heese: Polskie nazewnictwo popularne krągłouste i ryby - Cyclostomata et Pisces. Koszalin: Wyższa Szkoła Inżynierska w Koszalinie, 1991.
- ↑ Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976.
- ↑ Eschmeyer, W. N. (ed).: Catalog of Fishes electronic version (4 January 2013) (ang.). California Academy of Sciences. [dostęp 10 lutego 2013].
- ↑ The Taxonomicon & Systema Naturae 2000
Bibliografia [edytuj]
- Froese, R. & D. Pauly: Family Ophichthidae - Snake eels (ang.). FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org, 2008. [dostęp 19 marca 2009].
- Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.
- Kent E. Carpenter: Living Marine Resources of the Western Central Pacific (The), Volume 3. Batoid fishes, chimaeras and bony fishes part 1 (Elopidae to Linophrynidae). Rzym: Food and Agriculture Organization of the United Nations, 1999. ISBN 92-5-104302-7.
