(944) Hidalgo
| (944) Hidalgo | |
| Odkrywca | Walter Baade |
| Data odkrycia | 31 października 1920 |
| Nr kolejny | 944 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
centaur |
| Półoś wielka | 5,7437 j.a. |
| Mimośród | 0,6600 |
| Peryhelium | 1,9528 j.a. |
| Aphelium | 9,5345 j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
13 lat 279 dni 15 godzin |
| Śr. prędkość | 10,94 km/s |
| Inklinacja | 42,55° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 38 km |
| Masa | 8,4 × 1015 kg |
| Średnia gęstość | 2,0? g/cm3 |
| Okres obrotu | (10 h 3 min 47 s) h |
| Albedo | 0,06 |
| Jasność absolutna | 10,8m |
| Typ spektralny | Typ D |
| Średnia temperatura powierzchni | ~116 K |
944 Hidalgo – planetoida z grupy centaurów.
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Została odkryta 31 października 1920 roku w Hamburg-Bergedorf Observatory w Bergedorfie przez Waltera Baade. Nazwa planetoidy pochodzi od Miguela Hidalgo, patrona ekspedycji do Meksyku, gdzie niemieccy astronomowie obserwowali w 1923 roku zaćmienie Słońca. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (944) 1920 HZ. Wieloletnią obserwację nowo odkrytej planetoidy Hidalgo prowadził polski astronom z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kazimierz Jantzen, który pozostawił po sobie wartościową publikację na jej temat.
Orbita [edytuj]
944 Hidalgo okrąża Słońce w ciągu 13 lat i 280 dni w średniej odległości 5,74 j.a. Inklinacja tej planetoidy jest stosunkowo duża, wynosi 42,55°. Orbita 944 Hidalgo charakteryzuje się dużym mimośrodem wynoszącym 0,66. Dlatego w peryhelium (1,95 j.a. znajduje się wewnątrz pasa głównego planetoid, a w aphelium (9,53 j.a.) sięga orbity Saturna. Jest to pierwsza poznana planetoida należąca do grupy centaurów. Hidalgo nie jest jednak klasycznym centaurem; może być obiektem mającym kometarne pochodzenie.
