Centaury (planetoidy)
Centaury – planetoidy, które poruszają się wokół Słońca po orbitach przeważnie pomiędzy orbitami Saturna i Neptuna.
Pierwsze centaury zostały odkryte w latach 70. XX wieku. Wcześniej znano jedynie planetoidy z pasa głównego, które obiegają Słońce pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza, dwie grupy planetoid krążących po orbicie Jowisza (tzw. trojańczycy) i ciała przecinające orbity planet wewnętrznych. Obecnie (stan na 20 maja 2012 r.) znanych jest 216 centaurów, z czego 47 ma nadane numery, a 19 jest nazwanych[1].
Spis treści |
Orbity centaurów [edytuj]
Niektóre centaury cechują się bardzo wydłużonymi orbitami, których peryhelia znajdują się wewnątrz orbit Neptuna czy Urana, ale aphelia leżą bardzo daleko od Słońca. Przykładem takiego obiektu jest (65489) Ceto. Przypuszcza się, że trajektorie ciał o tak wydłużonych orbitach zostały zakłócone przez oddziaływanie grawitacyjne wielkich planet-olbrzymów. Podobne, choć jeszcze dłuższe orbity mają obiekty poruszające się w tzw. dysku rozproszonym.
Właściwości fizyczne [edytuj]
Centaury mają raczej szary kolor powierzchni, co tłumaczy się oddziaływaniem wiatru i promieniowania słonecznego, które w przeciągu miliardów lat „pociemniły” ich powierzchnie. Wyjątkiem są tu (8405) Asbolus, (5145) Pholus czy (7066) Nessus, które charakteryzują się czerwonym odcieniem powierzchni.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Dane według Bazy danych małych ciał Układu Słonecznego Jet Propulsion Laboratory JPL Small-Body Database Search Engine (ang.)
