A Tribute to Jack Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
A Tribute to Jack Johnson
Album studyjny Milesa Davisa
Wydany 23 lutego 1971
Nagrywany 7 kwietnia, 11 listopada 1970
Gatunek jazz, jazz rock, fusion
Długość 52:26
Wytwórnia Columbia
Producent Teo Macero
Oceny
Płyta po płycie

A Tribute to Jack Johnsonalbum nagrany przez Milesa Davisa w 1970 r. i wydany przez firmę nagraniową Columbia w 1971 r. Płyta poświęcona była pierwszemu wybitnemu afroamerykańskiemu bokserowi, mistrzowi świata – Jackowi Johnsonowi.

Historia nagrania i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Album ten teoretycznie jest oprawą muzyczną do filmu dokumentalnego z 1970 r. Jack Jackson w reżyserii Williama Caytona. Film ten był świetnie przyjęty przez krytykę, natomiast nie był sukcesem komercyjnym, co dotyczy jednak większości filmów dokumentalnych. Brak sukcesu filmu przełożył się także na brak sukcesu płyty, która została wtedy prawie zapomniana i przez większość po prostu przegapiona.

Dzisiaj album ten jest uważany za jedno z najlepszych osiągnięć Milesa Davisa.

Powstał w czasie sesji nagraniowych w lutym i listopadzie 1970 r. W sekstecie wszyscy muzycy grali już uprzednio z Milesem, oprócz Michaela Hendersona. Był on gitarzystą basowym Arethy Franklin, czyli właściwie jego podstawą muzyczną był rhythm and blues. Davis długo zastanawiał się czy w ogóle przyjąć go do grupy, gdyż jeszcze nigdy nie miał basisty, który nie potrafiłby grać także na kontrabasie. Wbrew jego obawom Henderson pokazał się z jak najlepszej strony i to zarówno na tej płycie, jak i na serii koncertów w grudniu w klubie The Cellar Door w Waszyngtonie.

  • '"Yesternow" zawiera pewne fragmenty z utworu "Shhh/Peaceful" z przełomowej sesji z 18 lutego 1969 r. do albumu In a Silent Way.
  • "Right Off" uległ po nagraniu studyjnym działaniom producenta Teo Marcero, który przemontował utwór dodając do niego fragmenty z innych sesji.

Album kończy się cytatem z Jacka Johnsona wygłoszonym przez aktora Brocka Petersa.

I'm Jack Johnson – heavyweight champion of the world! I'm black! They never let me forget it. I'm black all right; I'll never let them forget it.
Jestem Jack Johnson – mistrz świata ciężkiej wagi! Jestem czarny! Nigdy nie pozwolili mi o tym zapomnieć. Zgoda, jestem czarny; nigdy nie pozwolę im o tym zapomnieć.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Sekstet
Muzycy[1] z sesji z 18 lutego 1969 r. Fragmenty ich nagrania pojawiają się mniej więcej od 12 min. 55 sek. w "Yesternow"

Spis utworów[edytuj | edytuj kod]

Strona pierwsza[edytuj | edytuj kod]

  1. Right Off [26:52]

Strona druga[edytuj | edytuj kod]

  1. Yesternow [25:34]

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

Płyta analogowa (winylowa)[edytuj | edytuj kod]

  • Producent - Teo Macero
  • Inżynier dźwięku - Stan Tonkel
  • Miksowanie - Russ Payne
  • Daty nagrania - 7 kwietnia 1970 ("Yesternow"); 11 listopada 1970 ("Right Off").
  • Studio - Columbia 30th Street Studios, Nowy Jork
  • Czas albumu - 52 min. 26 sek.
  • Data wydania - 24 lutego 1971
  • Firma nagraniowa - Columbia
  • Tekst - Bill Milkowski
  • Grafika - Paul Davis
  • Fotografia - David Gahr
  • Numer katalogowy - S 30455

Wznowienie na CD[edytuj | edytuj kod]

  • Producenci - Bob Belden, Michael Ciscuna
  • Nedra Olds-Neal
  • Cyfrowy mastering - Mark Wilder
  • Studio - Sony Music Studios, Nowy Jork
  • Dyrektor projektu wznowień - Seth Rothstein
  • Columbia Jazz Reissue Series - Steve Berkowitz i Kevin Gore
  • Menedżer produktu - Penny Armstrong
  • Dyrektor artystyczny - Howard Fritzson
  • Koordynator artystyczny - Paul M.Martin
  • Projekt artystyczny - Randall Martin
  • Tekst - Chip Deffaa
  • Firma nagraniowa - Columbia/Legacy
  • Numer katalogowy -CK 47036
  • ©1992 Sony Music Entertainment Inc.

Oryginalny tekst Billa Milkowskiego[edytuj | edytuj kod]

A TRIBUTE TO JACK JOHNSON was originally conceived as the soundtrack for a documentary on the life of the first African American heavyweight boxing champion, but the album stands on its own as one of the most brilliant, compelling fusion recordings ever made. This is due in large part to the increasing influence of rock and funk on Miles's aesthetic, to the superb musicians (including Davis himself-- who turns in some stunningly vigorous solos), and in part to the production skills of Teo Macero, who collaged the album together from numerous jam sessions into two lengthy, majestic tracks.

The infectious boogaloo groove of "Right Off" has John McLaughlin's crunching, wah-wah-driven power chords dancing fervently around the relentless backbeat of Fender bassist Michael Henderson and drummer Billy Cobham. Gone are the trappings of bebop harmonies and modern jazz rhythms, save for Davis's dramatic solo, with its long, linear melodies and nasty blues inflections. The haunting, surreal "Yesternow" is an abstract update of the classic Miles/Gil Evans mood piece. The groove accrues momentum in a dreamy, backwards manner, keying off Henderson's hypnotic modal patterns and McLaughlin's speech-like figures, culminating in an atonal distortion solo by free jazz pioneer Sonny Sharrock. In all, JACK JOHNSON packs a punch like nothing else in the trumpeter's canon, and continues to grow in stature and influence decades after its release.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Na innych stronach Wikipedii poświęconych temu albumowi podane są złe składy muzyków z tej sesji

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]