Abarta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

W mitologii celtyckiej, Abarta (sprawca bohaterskich czynów) był jednym z Tuatha Dé Danann. Był również znany jako Giolla Deacair (twardy sługa) i kojarzono go z Fion Mac Cumhailem.

W jednej z opowieści, na skutek sztuczek Abarty, grupa Fianna dosiadła magicznego szarego konia, który przeniósł ich do Świata umarłych, i przebywała tam aż uwolnił ich Fionn.

Być może kojarzono Abartę ze sługą boga Apollo, o którym mówiono, że dał mu złotą strzałę (promień słoneczny), który dawał mu możliwości takie, jak teleportacja, niewidzialność czy zdolność prorokowania. W późniejszych mitach celtyckich, które były 'czystsze' (było w nich mniej otwartych zapożyczeń), złota strzała została zastąpiona przez magicznego konia. Pewne podobieństwa można równeż zauważyć pomiędzy Abarisem a Parysem, który zabił Achillesa strzałą (trafiając go w piętę), dzięki pomocy Apollo (który był bóstwem solarnym). Diarmait ua Duibne został zabity przez Abarisa, który ukłuł go w piętę zatrutą szczeciną dzika.