Ogma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ogma (Ogme, Ogmios) – w mitologii celtyckiej bóg uczonych, nauczania, pisma i elokwencji. Był synem Danu i Dagdy i należał do ludu Tuatha Dé Danann. Wynalazł pismo ogamiczne, stosowane we wczesnym języku irlandzkim.

Został zabity w drugiej bitwie pod Mag Tuireadh, po tym jak zabrał miecz Balora.

W sztuce przedstawiano go jako starego, łysego mężczyznę, odzianego w skórę lwa (tu nawiązania do rzymskiego Herkulesa)[1].

W Galli (Ogmios) przedstawiany jako brodacz, z przymocowanymi do języka łańcuchami, na końcach których wisiały ludzkie głowy (często za uszy).

Inne wersje jego imienia to: Ogmios (galijskie), Ogmios Grianainech ("Ogmios Słoneczna Twarz") i Ogmios Milbél (dosł. "Ogmios Miodousty").

Przypisy

  1. Bożena Gierek: Celtowie, Wydawnictwo Znak, Kraków, 1998, ISBN 83-7006-663-1, s. 61