Adolf Magnus Hoym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adolf Magnus von Hoym
Anna Konstancja Cosel jako hrabina Hoym

Adolph Magnus von Hoym (ur. 6 maja 1668 – zm. 15 października 1723) – tajny radca, minister saski, przedsiębiorca.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

1668-1703[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Ludwig Gebhard von Hoym (1631-1711) i Catharina Sophia von Schönfeld

W latach 1703-1711 Hoym był jednym z najważniejszych ministrów Augusta Mocnego. Piastował wiele stanowisk, m.in. od roku 1703 był generalnym dyrektorem akcyzy, a w latach 1706-1715 - ministrem gabinetu dla spraw wewnętrznych, przy czym zachował stanowisko generalnego dyrektora akcyzy i dyrektora najwyższego kolegium podatkowego (od 1704).

Zasłynął zarówno jako autor planu wprowadzenia akcyzy w Saksonii, jak i jako mąż późniejszej hrabiny Cosel - metresy króla. Poznał ja w Wolfenbüttel, gdzie ona towarzyszyła holsztyńkiej księżniczce wydanej za księcia Wolfenbüttel, a on był częstym gościem. Poślubił ją 2 czerwca 1703 (sobota) i zabrał do swego pałacu przy Kreuzgasse (Drezno). Latem 1703 wyjechał z królem do Polski.

1704-1705[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1704 August II Mocny i Anna von Hoym spotkali się po raz pierwszy na balu wydanym przez małżonkę królewską Krystynę Eberhardynę. W kwietniu Hoymowie przeprowadzili separację. Przełomowe znaczenie dla romansu Hoymowej z królem Augustem II Mocnym miał dzień 7 grudnia 1704 (niedziela). Wówczas wybuchł pożar w pałacu hrabiostwa Hoym na Kreuzgasse, książę-elektor przybył mieszkańcom na ratunek.

W grudniu 1704 Hoymowie musieli przenieść się do Fraumutterhaus. W 1705 roku Hoym wyprowadził się stamtąd. Przed konsystorzem w Drexnie próbował przeprowadzić rozwód z żona "z jej winy" lecz konsystorz nakazał im się pogodzić. W 1705 roku przeprowadzono ostatecznie (z pomocą króla) ich rozwód a Anna stała się oficjalną metresa elektora Fryderyka Augusta I (w Polsce: król August II Mocny).

1706-1711[edytuj | edytuj kod]

W roku 1710 Hoym był saskim posłem w Holsztynie.

Na dworze saskim dokuczały Hoymowi ciągłe intrygi, jakie prowadził wszechwładny minister Jakob Heinrich von Flemming i hrabina Henriette Amalie von Reuß, więc w 1711 roku zrezygnował ze stanowisk.

W roku 1711 Hoym i jego bracia: Carl Siegfried von Hoym, Ludwig Gerhard von Hoym i Carl Heinrich von Hoym uzyskali tytuł hrabiów Rzeszy.

1712-1723[edytuj | edytuj kod]

W 1713 przeprowadził się na Śląsk.

W roku 1714 Graf von Hoym nabył dobra sławęcickie (Slawentzitz-Ehernforst) w powiecie kozielskim. W tym samym roku cesarz Karol VI wydał pozwolenie na rozbudowę wybudowanych przez Jakoba Heinricha von Flemming urządzeń przemysłowych, fabryk mosiądzu, drutu i luster w Jakobswalde (Kotlarnia) i zakładów żelaznych w Blechhammer (Blachownia).

Zmarł w Raciborzu w 1723.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Genealogisches Handbuch des Adels, Adelslexikon Band V, Band 84 der Gesamtreihe, C. A. Starke Verlag, Limburg (Lahn) 1984, ISSN 0435-2408.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]