Aleksandr Winokurow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksandr Winokurow
Alexander Vinokourov - Criterium du Dauphiné 2012 - 1ere étape (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 września 1973
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Pietropawłowsk, ZSRR
Dyscypliny kolarstwo torowe i szosowe
Dorobek medalowy
Aleksandr Winokurow
Narodowość  Kazachstan
Wzrost 176 cm
Waga 69 kg
Drużyna Pro Team Astana
Największy sukces mistrzostwo olimpijskie (2012), 1. miejsce w Vuelta a España (2006), cztery wygrane etapy w Tour de France
Drużyny
1998-1999
2000-2005
2006
2007
2009-
Casino-AG2R Prévoyance
Team Telekom
Liberty Seguros-Würth
Team Astana
Team Astana

Aleksandr Nikołajewicz Winokurow (ros. Александр Николаевич Винокуров, ur. 16 września 1973 w Pietropawłowsku[1]) – kazachski kolarz, mistrz i wicemistrz olimpijski, zawodnik profesjonalnej grupy Pro Team Astana.

Wśród jego sukcesów można wymienić dwukrotne zwycięstwo w wyścigu Paryż-Nicea (2002 i 2003), zwycięstwo w Deutschland Tour (2001), w Tour de Suisse (2002), w wyścigu Pucharu Świata Amstel Gold Race (2003) i liczne pojedyncze zwycięstwa etapowe (m.in. w Tour de Pologne 1998). Wicemistrz olimpijski w wyścigu szosowym z Sydney (2000), za Janem Ullrichem (Niemcy) i mistrz olimpijski z Londynu (2012).

W Tour de France wygrał dotąd cztery etapy, w 2003 był trzeci w klasyfikacji generalnej, a w 2005 – piąty. Jesienią 2004 zdobył brązowy medal mistrzostw świata w jeździe indywidualnej na czas, a wiosną 2005 wygrał prestiżowy (dawniej figurujący w kalendarzu Pucharu Świata) wyścig Liège-Bastogne-Liège. W 2006 zwyciężył w Vuelta a España (jeden z trzech Wielkich Tourów).

24 lipca 2007, dzień po zwycięstwie w 15. etapie Tour de France Winokurow miał "pozytywny" wynik testów antydopingowych. Zarzucono mu przetoczenie krwi przed czasówką (13. etap), którą wygrał. Taki sam wynik dały badania krwi Kazacha po 15. etapie. Ekipa natomiast wycofała się z dalszej jazdy w wyścigu. Miało to związek z aferą dopingową Operación Puerto[2].

Pierwotnie został zdyskwalifikowany przez rodzimą federację kolarską na rok, po czym w grudniu 2007 ogłosił zakończenie kariery. We wrześniu 2008 zapowiedział swój powrót na trasy kolarskie, jednak UCI złożyła apelację do Sportowego Sądu Arbitrażowego (CAS), nie zgadzając się na nałożoną pierwotnie karę zaledwie jednorocznej dyskwalifikacji kolarza. Standardowo zawodnik przyłapany na dopingu powinien zostać zdyskwalifikowany na dwa lata. Taką samą apelację UCI złożyła już w 2007, ale została ona wycofana, gdy Winokurow ogłosił koniec kariery. CAS przychylił się apelacji, wskutek czego okres dyskwalifikacji oficjalnie wygasł 24 lipca 2009[3].

Winokurow powrócił do ścigania w sierpniu 2009 w barwach swojej poprzedniej grupy Astana. Miesiąc później został włączony do składu na Vueltę. W 2010 odniósł swój największy sukces po powrocie, wygrywając po raz kolejny słynny belgijski klasyk Liège-Bastogne-Liège. W 2011 wycofał się na trasie 9. etapu Wielkiej Pętli po kraksie, w wyniku której doznał złamania kości udowej[4]. Po wypadku Kazach zapowiedział zakończenie kariery sportowej, jednak w sezonie 2012 wrócił do ścigania.

Na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Londynie zdobył złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego.

Najważniejsze zwycięstwa i sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg