Felice Gimondi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Felice Gimondi (ur. 29 września 1942 w Sedrina, w pobliżu Bergamo) - włoski kolarz szosowy. Jako jeden z pięciu kolarzy w historii wygrał trzy wielkie wyścigi etapowe: Tour de France, Giro d'Italia oraz Vuelta a España.

Po tym, jak jeszcze jako amator, Gimondi wygrał Tour de l'Avenir, w wieku 22 lat w 1965 roku wygrał Tour de France, w pierwszym roku swojej zawodowej kariery. Po jego zwycięstwie przez 33 lata żadnemu Włochowi nie udało się wygrać tego najważniejszego wyścigu, do czasu, kiedy w 1998 roku dokonał tego Marco Pantani. Dwa lata po swoim wielkim sukcesie Gimondi triumfował po raz pierwszy w Giro d'Italia, co udało mu się jeszcze dwukrotnie. Wygrana w Vuelta a Espana dała mu wejście do hali sław, kolarzy którym udało się wygrać trzy wielkie wyścigi - razem z Gimondim są to Jacques Anquetil, Bernard Hinault, Eddy Merckx oraz Alberto Contador.

Gimondi wygrywał liczne klasyki, np. Paryż-Roubaix (1966), Giro di Lombardia (1966, 1973) czy Mediolan-San Remo (1974). W 1973 zdobył tytuł Mistrza Świata w Barcelonie, w parku Montjuich, w 1971 był drugi a w 1970 trzeci.

Zwycięstwa w Wielkich Tourach[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]