Freddy Maertens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Freddy Maertens
Freddy Maertens 1974 World Championship Road Race Montreal Canada.jpg
Data i miejsce urodzenia 13 lutego 1952
Lombardsijde, Belgia
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Mistrzostwa świata
Złoto
Yvoir 1976 Start wspólny
Złoto
Praga 1981 Start wspólny
Srebro
Mendrisio 1971 Start wspólny (A)
Srebro
Barcelona 1973 Start wspólny

Freddy Maertens (ur. 13 lutego 1952 w Lombardsijde) – belgijski kolarz szosowy, czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Maertens zaliczany jest do najlepszych sprinterów lat 70 XX w. W swojej karierze, w latach 1972-1985, odniósł łącznie 221 zwycięstw. Udało mu się odnieść tylko kilka zwycięstw w klasyfikacji łącznej dużego wyścigu etapowego: w Paryż-Nicea, Dookoła Katalonii oraz w Vuelta a España w 1977, ale był chyba za to największym "łowcą etapów". Na Tour de France wygrał łącznie piętnaście etapów, a w latach 1976, 1978 i 1981 zdobywał za każdym razem zieloną koszulkę. W samym tylko roku 1976 wygrał prolog i siedem etapów. Podobnie szczęśliwy był dla niego Tour w roku 1981, kiedy udało mu się odnieść sześć zwycięstw etapowych. Mimo że na Tour de France odnosił takie sukcesy, nigdy nie udało mu się wygrać żadnego z tzw. monumentów kolarstwa, czyli pięciu najstarszych i najważniejszych klasyków. Maertens jest ponadto rekordzistą pod względem liczby zwycięstw w wyścigu Quatre jours de Dunkerque – wygrywał tę imprezę w latach 1973, 1975, 1976 i 1978.

Pierwszy medal na dużej międzynarodowej imprezie zdobył w 1971 roku, zajmując drugie miejsce w wyścigu ze startu wspólnego amatorów podczas mistrzostw świata w Mendrisio. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Francuz Régis Ovion, a trzecie miejsce zajął Hiszpan José Luis Viejo. Po przejściu na zawodowstwo zdobył jeszcze trzy medale w tej konkurencji: srebrny na mistrzostwach świata w Barcelonie (1973) oraz złote na mistrzostwach świata w Yvoir (1976) i mistrzostwach w Pradze (1981). W 1972 roku wystartował w wyścigu ze startu wspólnego na igrzyskach olimpijskich w Monachium, kończąc rywalizację na trzynastej pozycji.

Ważniejsze zwycięstwa[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]