Paolo Bettini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paolo Bettini
Paolo Bettini profile.jpg
Bettini w koszulce mistrza świata
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1974
Cecina, Włochy
Dyscypliny kolarstwo szosowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Ateny 2004 kolarstwo
(Start wspólny)
Mistrzostwa świata w kolarstwie szosowym
Złoto
Salzburg 2006 Start wspólny
Złoto
Stuttgart 2007 Start wspólny
Srebro
Lizbona 2001 Start wspólny
Puchar Świata
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2002
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2003
FIS Crystal Globe.svg Kryształowa kula
2004
Paolo Bettini
Poprzednie drużyny  
  • 1997 MG-Technogym
  • 1998 Asics-CGA
  • 1999-2002 Mapei-Quick Step
  • 2003-2004 Quick Step-Davitamon
  • 2005-2008 Quick Step

Paolo Bettini (ur. 1 kwietnia 1974 w Cecina) – włoski zawodowy kolarz szosowy, mistrz olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz trzykrotny zdobywca Pucharu Świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Bettiniego zalicza się do jednego z najlepszych "łowców klasyków" swojego pokolenia. Został zawodowcem w 1997 roku. Z początku spełniał rolę pomocnika Michele Bartoliego, swojego włoskiego kolegi z drużyny Mapei, do czasu, kiedy mógł wygrać ciężki ardeński klasyk Liège-Bastogne-Liège. Od tej pory sam był kapitanem swojej drużyny. Podczas Tour de France w 2000 roku wygrał 8. etap z Agen do Dax.

W kolejnych latach był praktycznie nie do pokonania w ciężkich wyścigach jednodniowych, ponieważ dzięki swojej ekspansywności i nieobliczalności potrafił się wybić na prowadzenie zarówno na podjazdach, jak i w sprincie z grupy. Cechy jego charakteru dały mu przydomek il Grillo (Świerszcz). Punktem szczytowym jego kariery były lata 2002-2004, kiedy to wygrywał klasyfikację punktową Pucharu Świata. Szczególnie w 2003 dominował, wygrywając trzy wyścigi zaliczane do Pucharu Świata. Poza tym, od początku 2003 roku Bettini często obejmował prowadzenie w światowym rankingu UCI.

Pierwszy medal zdobył na mistrzostwach świata w Lizbonie, gdzie był drugi w wyścigu ze startu wspólnego. Przegrał tam tylko z Óscarem Freire z Hiszpanii, a wyprzedził Słoweńca Andreja Hauptmana. Od tego momentu przez kilka lat niezmiennie pozostawał kapitanem drużyny narodowej. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku zdobył złoty medal w tej samej konkurencji. Wyścig ze startu wspólnego wygrał także na mistrzostwach świata w Salzburgu w 2006 roku i rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Stuttgarcie. W 2004 również miał duże szanse na zdobycie wysokiego miejsca na MŚ, lecz w zdobyciu medalu przeszkodziła mu kontuzja kolana.

2 października 2005 roku zwyciężył w klasyku Züri Metzgete, zaliczanym do ProTour, a 15 października 2005 w klasyku Giro di Lombardia, również zaliczanym do ProTour. W klasyfikacji generalnej ProTour 2005 zajął 8. miejsce. W roku 2006 ponownie wygrał lombardzki klasyk i ponownie znalazł się na 8 pozycji końcowej klasyfikacji ProTour.

27 września 2008 roku, dzień przed wyścigiem ze startu wspólnego na Mistrzostwach Świata w Varese podczas specjalnie zwołanej konferencji prasowej, ogłosił, że wraz z końcem sezonu kończy karierę sportową.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]