Alex Tagliani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alex Tagliani
Alex Tagliani w 2010 roku
Alex Tagliani w 2010 roku
Pełne imię i nazwisko Alexandre Tagliani
Kraj  Kanada
Data i miejsce urodzenia 18 października 1972
Montreal
Sezon 2012
Seria IRL IndyCar Series
Zespół Bryan Herta Autosport
Samochód Dallara/Honda
Nr startowy 98
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Alexandre "Alex" Tagliani (ur. 18 października 1972 roku w Montrealu) - kanadyjski kierowca wyścigowy.

Karierę rozpoczął w 1987 roku. Po występach w kartingu oraz Formule 1600, w 1996 roku przeniósł się do Toyota Atlantic, bezpośredniego zaplecza serii CART, gdzie startował przez cztery lata.

CART[edytuj | edytuj kod]

W najwyższej klasie wyścigowej w Stanach Zjednoczonych zadebiutował w 2000 roku. W krótkim czasie zyskał sobie opinię szybkiego, ale popełniającego błędy kierowcy. Już w swoim pierwszym wyścigu (na torze owalnym w Miami), miał szansę na zwycięstwo, ale otrzymał karę za wyprzedzanie samochodu bezpieczeństwa podczas zjazdu do boksów. W trzecim starcie, w Rio de Janeiro, zmarnował kolejną szansę, wpadając w poślizg na zaledwie dziewięć okrążeń przed metą.

Na swoje pierwsze i jak się okazało jedyne zwycięstwo w CART, czekał do 2004 roku, gdy triumfował na torze drogowym Road America.

W 2001 roku, na torze EuroSpeedway Lausitz, brał udział w wypadku, w wyniku którego amputowano nogi Alessandro Zanardiemu. Nie ponosi żadnej winy za to zdarzenie.

W latach 2000-2002 startował w barwach Forsythe Racing, gdzie zastąpił tragicznie zmarłego Grega Moore'a (który przed śmiercią podpisał kontrakt z Penske Racing).

W 2003 roku przeszedł do Rocketsports Racing, natomiast w 2005 do Team Australia, będącego kontynuatorem Walker Racing. W ostatnim sezonie ChampCar, 2007, wrócił do Rocketsports, który po połączeniu z ekipą RuSport, nosił nazwę RSPORTS.

Łącznie w CART wystąpił w 133 wyścigach, odniósł jedno zwycięstwo, pięć razy startował z pole position.

IndyCar Series[edytuj | edytuj kod]

Po unifikacji CART oraz Indy Racing League w 2008 roku nie znalazł zatrudnienia i powrócił do Kanady, gdzie występował w lokalnej serii cyklu NASCAR, Canadian Tire Series.

Pod koniec sezonu 2008 dość niespodziewanie otrzymał ofertę od zespołu Érica Bachelarta, Conquest Racing, gdzie zastąpił Enrique Bernoldiego.

W 2009 roku kontynuował swoją karierę w IndyCar, startując w wybranych wyścigach (głównie na torach drogowych).

W maju tego roku po raz pierwszy wystąpił w Indianapolis 500, gdzie został najlepszym debiutantem (jedenaste miejsce). W wyścigu wziął udział, gdy zespół podjął decyzję o zastąpieniu Bruno Junqueiry z powodów marketingowych (Tagliani nie zakwalifikował się do rywalizacji z powodu błędu taktycznego Bachelarta, który zbyt długo zwlekał z wysłaniem kierowcy na tor podczas ostatniego dnia treningów).

Po wyścigu w Edmonton zdecydował się opuścić Conquest Racing[1]; wkrótce potem ogłosił plany założenia własnego zespołu z zamiarem startów w sezonie 2010. W tym celu zakupił cztery nadwozia od byłego kierowcy IndyCar, Marty Rotha[2].

W 2010 wystartował w barwach zespołu FAZZT Race Team, którego był współwłaścicielem. Pierwszy pełny sezon w IndyCar zakończył na 13. miejscu w klasyfikacji. W 2011 zespół FAZZT został wykupiony przez Sam Schmidt Motorsports, a Tagliani kontynuował starty w jego barwach. Dwukrotnie wygrał w tym sezonie kwalifikacje, a klasyfikacji zajął 15. miejsce.

W 2012 startuje w barwach zespołu Bryan Herta Autosport[3].

Starty w karierze[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Starty PP Zwyc. Punkty Pozycja
1996 Atlantic Championship P-1 Racing 12 0 0 70 7.
1997 Atlantic Championship Forsythe Racing 11 2 2 123 3.
1998 Atlantic Championship Forsythe Racing 13 3 2 130 5.
1999 Atlantic Championship Forsythe Racing 12 3 2 118 4.
2000 CART Forsythe Racing 20 1 0 53 16.
2001 CART Forsythe Racing 20 2 0 80 11.
2002 CART Forsythe Racing 19 0 0 111 8.
2003 CART Rocketsports Racing 18 2 0 97 10.
2004 Champ Car Rocketsports Racing 14 0 1 218 7.
2005 Champ Car Walker Racing - Team Australia 13 0 0 207 7.
V8 Supercar Championship Series WPS Racing 2 0 0 144 53.
2006 Champ Car Walker Racing - Team Australia 14 0 0 205 8.
Grand-Am Cup (GS) 3 0 0 45 59.
2007 Champ Car RSPORTS/Rocketsports Racing 14 0 0 205 10.
NASCAR Canadian Tire Series Jacombs Racing 2 0 0 182 35.
2008 IRL IndyCar Series Walker Racing 1 0 0 56 32.
Conquest Racing 3 0 0
NASCAR Canadian Tire Series Tide Racing 9 0 1 1091 19.
2009 IRL IndyCar Series Conquest Racing 6 0 0 114 22.
NASCAR Nationwide Series MacDonald Motorsports 2 0 0 134 115.
NASCAR Canadian Tire Series Canadian Tire Motomaster 2 2 0 184 40.
2010 IRL IndyCar Series FAZZT Race Team 17 0 0 302 13.
V8 Supercar Championship Series Kelly Racing 2 0 0 0 -
2011 IRL IndyCar Series Sam Schmidt Motorsports 16 2 0 296 15.
International V8 Supercars Championship Kelly Racing 2 0 0 120 69.
2012 IRL IndyCar Series Bryan Herta Autosport

Starty w Indianapolis 500[edytuj | edytuj kod]

Rok Nadwozie Silnik Start Wynik Uwagi
2009 Dallara Honda 33 11
2010 Dallara Honda 5 10
2011 Dallara Honda 1 28 Uszkodzenia po wypadku
2012 Dallara Honda 11 12

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 roku żonaty z Bronte Tagliani (de domo Kok, ur. 1982), australijską prezenterką telewizyjną i byłą modelką. Para poznała się przy okazji wyścigu CART, rozgrywanego w Surfers Paradise.

Jego rodzinnym miastem jest Lachenaie w prowincji Quebec. Mieszka również w Las Vegas. Mówi biegle po angielsku, francusku i włosku.

Przypisy

  1. Racer.com: Tagliani out, Philippe and Matsuura in at Conquest Racing (en) 2009-08-02. [Dostęp 19 sierpnia 2009].
  2. Racer.com: Tagliani to set up new IndyCar team (en) 2009-08-14. [Dostęp 19 sierpnia 2009].
  3. Tagliani joins Bryan Herta Autosport (ang.). Racer.com, 2012-01-09. [dostęp 2012-06-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]